Konferans — Sayfa 65

ister. Halbuki kaide-i mukarreredir ki: Bir isbat edici, çok nefyedicilere tereccuh ediyor. Bir davada müsbit bir şahidin hükmü, yüzer nâfîlere râcih olur. Bu hakikata bu temsil ile bak: Bir saray, yüzer kapalı kapıları var. Birtek kapı açılmasıyla o saraya girilebilir; öteki kapılar da açılır. Eğer bütün kapıları açık olsa, bir-iki tanesi kapansa, saraya girilemeyeceği söylenemez. İşte hakâik-i îmâniye, o saraydır. Herbir delil, bir anahtardır; isbat ediyor, bir kapıyı açıyor. Birtek kapı açılırsa, sair kapıların anahtarları bulunmadığından veyahut gafletle kaybedildiğinden, o hakâik-i îmâniyeden vazgeçilmez ve inkâr edilemez."

Diğer mühim bir mes'ele de: Müteşâbihat ve kinâiyat-ı Kur'âniye ve hadîsiyenin zâhir manalarının hakikata muhalif görünmesinden bazı münafıklar itiraz etmişler. Bu mes'eleye her müşkilâtı halleden ve her suale cevap veren Risale-i Nur, gayet muknî ve kat'î cevaplar vermiştir. Yirmidördüncü Söz Risalesi'nin Üçüncü Dalında, müteşâbihat-ı Kur'âniye ve hadîsiyeye gelen evham ve şüphelere karşı "Oniki Asıl ve Esaslar" yazılmış. Herşeyden evvel, şüpheye düşenler o esaslı asılları dikkatle okusunlar. Kur'ân-ı Hakîm, ondört asırda bütün beşeriyeti