Küçük Sözler — Sayfa 69

ağlamasıyla dergâh-ı Rahmet'te döküp; hem ne olur ne olmaz, ölüme benzeyen uykuya girmeden evvel, son vazife-i ubûdiyetini yapıp, yevmiye defter-i amelini hüsn-ü hâtime ile bağlamak için salâta kıyâm etmek; yâni bütün fânî sevdiklerine bedel bir Mâbud ve Mahbûb-u Bâkî'nin ve bütün dilencilik ettiği âcizlere bedel bir Kadîr-i Kerîm'in ve bütün titrediği muzırların şerrinden kurtulmak için bir Hafîz-i Rahîm'in huzuruna çıkmak...

Hem Fâtiha ile başlamak; yâni, bir şeye yaramayan ve yerinde olmayan nâkıs, fakir mahlukları medih ve minnetdârlığa bedel, bir Kâmil-i Mutlak ve Ganiyy-i Mutlak ve Rahîm ve Kerîm olan Rabbü'l-Âlemîn'i medh ü senâ etmek...

Hem

hitâbına terakki etmek; yâni, küçüklüğü, hiçliği, kimsesizliği ile beraber, Ezel ve Ebed Sultân'ı olan Mâlik-i Yevmiddîn'e intisâbıyla, şu kâinatta nazdâr bir misafir ve ehemmiyetli bir vazifedâr makamına girip;

demekle, bütün mahlûkat nâmına kâinatın cemâat-ı kübrâsı ve cem'iyet-i uzmâsındaki ibâdât ve istiânâtı O'na takdim etmek...