Kütübü Sitte - 12.Cilt — Sayfa 110

وَقوله "يَا صَبَاحَاهُ" أرَادَ يَوْمَ الصَّبَاحِ وَهُوَ يَوْمُ الْغَارَةِ.وَلَا "يَوْمُ الرُّضَّعِ" يَوْمُ هَلَاكِ الّلِئَامِ الَّذِينَ يَرْضَعُونَ ا"بِلِ وَلَا يَحْلِبُونَهَا خَوْفاً مِنْ أنْ يَسْمَعَ حَلَبَهَا مُسْتَمِعٌ فَيَسْألُهُمْ لَبَناً.وَلَا "الصَّكُّ" الضَّرْبُ.وَلَا "الرَّحْلُ" كَوْرُ النَّاقَةِ، وَأضَافَهُ إلَيْهِ رَاكِبٌ عَلَيْهِ.وَلَا "البُرْدَةُ" ضَرْبٌْ مِنَ الثِّيَابِ.وَلَا "اَلآرامُ" ا'عْلَامُ مِنَ الْحِجَارَةِ.وَلَا "القَرْنُ" جَبِيلٌ قَصِيرٌ مُنْفَرِدٌ.وَلَا "الغَلَسُ" ظَلَمَةُ آخِرِ اللَّيْلِ.وَلَا "اِقتضاعُ" أخْذُ الشَّيْءِ وَاِنْفِرَادُ بِهِ.وَلَا "الشِّعْبُ" الْفُرْجَةُ بَيْنَ الْجَبَلَيْنِ كَالْوَادِى.وَلَا "حَلَّيْتُهُمْ" عَنِ الْمَاءِ بِالْمُهْلَمَةِ: أىْ طَرَدْتُهُمْ.وَلَا "يَسْنِدُونَ" يَصْعَدُون في الْجَبَلِ.وَلَا "نِغْضُ الكَتِفَ" هُوَ الْغَضرُوفُ الْكَبِيرُ الَّذِى عَلى أعْلَاهُ.وَقَوْلُهُ "أكْوَعُهُ بُكْرَةً" أى سَألَهُ أنْتَ ا'كْوَعِ الَّذِى يَتَّبِعُنَا بُكْرَةً. فقَالَ: نَعَمْ.وَلَا "أرْدَوْا فَرَسِينَ" أى تَرَكُوهُمَا وَلَمْ يَقِفُوا عَلَيْهُمَا هَرَباً وَخَوْفاً أنْ يَلْحَقَهُمْ.وَلَا "ا"نْتِخَابُ" اِخْتِيَارُ وَاِنْتِقَاءُ .

وَلَا "القِرَى" الضِّيَافَةُ.وَلَا "الجَزُورُ" الْبَعِيرُ ذَكَراً كَانَ أوْ أُنْثى.وَلَا "العَضَبَاءُ" لَقَبٌ نَاقَةِ النَّبِيِّ ﷺ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ تَكُنْ كذلِكَ أىْ مَشْقُوقَةُ ا'ُذُنِ.وَلَا "رَبَطْتُ" أى تَأخَّرْتُ.وَلَا "شَرَّفُ" الشَّوْطُ وَالْقِدْرُ الْمَعْلُومُ فِي الْمَسَافَةِ.وَلَا "يَخطرُ بِسَيفِهِ" أى يَهُزُّهُ مُعْجِياً بِنَفْسِهِ، وَقِيلَ أرَادَ أنْ يَخْطُرَ فِى مَشْيَتِهِ مُعْجِباً بِنَفْسِهِ وَسَيْفُهُ فِى يَدِهِ.وَلَا "شَاكِى السِّلَاحِ" أىْ ذُو شِدَّةٍ وَشَوْكَةٍ وَحِدَّةٍ فِى سَلَاحِهِ.وَلَا "سفلتُ" لَهُ أسْفَلَ فِي الضَّرْبِ إذَا عَمَدْتَ ضَرْبَ أسَافِلِهِ مِنْ وَسَطِهِ إلى قَدَمَيْهِ.وَلَا "حَيدرةُ" اِسْمُ ا'سَدِ، سَمَّتْ عَلِيّاً أُمُّهُ بِذلِكَ، وَكَانَ أبُوهُ غَائِباً فَلَمَّا قَدِمَ سَمَّاهُ عَلِيّاً.وَلَا "السَّنْدَرةُ" مِكْيَالُ ضَخْمٍ .

3. (4268)-Seleme İbnu'l-Ekva' (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) ile birlikte Hudeybiye'ye geldik. Biz, bindörtyüz kişi idik. (Kuyunun başında) elli koyun vardı. Suyu bunlara bile yetmiyordu. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) kuyunun kenarına oturdu. (İyice hatırlıyamıyorum) ya dua buyurdu, ya da kuyuya tükürdü. Derken kuyunun suyu coştu. Biz de hem kendimiz içtik, hem de hayvanlarımızı suladık. Sonra Aleyhissalâtu vesselâm, bizi bir ağacın altında biat etmeye çağırdı.

Önce ben biat ettim, sonra herkes gelip sırayla biat etti. Nihayet halkın ortasında kalınca:

"Ey Seleme, biat et!" buyurdu."

"Ey Allah'ın Resulü, en başta ben biat ettim!" dedim.

"Yine de!" buyurdu.

Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) beni çıplak, yani silahsız bulmuştu. Bana deriden yapılmış bir kalkan verdi. Sonra bey'at almaya devam etti. Son kişiden de bey'at alınca:"Ey Seleme, sen bana biat etmiyormusun?" dedi.

"Ey Allah'ın Resulü, ben sana, başta da, ortada (da olmak üzere) iki kere biat ettim" dedim.

"Olsun, yine de" buyurdu. Ben de üçüncü sefer biat ettim. Sonra bana: "Ey Seleme! Benim sana verdiğim kalkanın nerede?" dedi.

"Ey Allah'ın resulü dedim, amcam Âmir çıplak olarak bana rastladı, ben de kalkanı ona verdim. Bu sözüm üzerine Aleyhissalâtu vesselâm güldü ve:

"Sen, dedi, vaktin birinde adamın dediği gibisin: "Allahım, demiş, bana öyle bir dost ver ki, o bana, kendi nefsimden daha sevgili olsun!"

Sonra müşrikler bizimle sulh hususunda haberleşmeye başladılar. Öyle ki, birbirimize gidip gelmeler oldu. (Sonunda) sulh yaptık. Ben Talha İbni Ubeydillah (radıyallahu anh)'ın hizmetçisi idim. Atını sular, kaşağılar, kendine de hizmet eder, yemeğinden yerdim. (Çünkü) Allah ve Resulü yolunda hicret için malımı ve âilemi terketmiştim.

Biz ve Mekkeliler aramızda sulh yapınca, birbirimizle karıştık. Ben bir ağacın yanına gelip dikenlerini süpürerek dibine yattım. Mekke halkından dört müşrik yanıma geldi. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a hakaret etmeye başladılar. Ben onlara kızdım ve bir başka ağacın dibine geçtim. Silahlarını ağaca asıp