Kütübü Sitte - 3.Cilt kitabının 262. sayfası — Amr İbnu Ümmi Mektum bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

بنُ عُرْوَةَ فَكَلّمُوهُ في ذلِكَ فاجْتَمَعَ في ذلِكَ أنَاسٌ مِنْ أهْلِ الدَّارِ. فَقَالُوا يَارَسُولَ اللّهِ: إنَّ قَتَادَةَ وَعَمَّهُ عَمَدَا إلى أهْلِ بَيْتٍ مِنَّا أهْلِ إسْلَامٍ وَصَلَاحٍ يَرْمُونَهُمْ بِالسَّرِقَةِ مِنْ غَيْرِ بَيِّنَةٍ وَلَا ثَبْتٍ. قَالَ قَتَادَةُ: فَأتَيْتُ رَسُولَ اللّه ﷺ فَكَلّمْتُهُ. فقَالَ: عَمَدْتَ إلى أهْلِ بَيْتٍ ذُكِرَ مِنْهُمْ إسْلَامٌ وَصَلَاحٌ تَرْمِيهِمْ بِالسَّرِقَةِ مِنْ غَيْرِ بَيِّنَةٍ وَلَا ثَبْتٍ. قَالَ: فَرَجَعْتُ وَلَوَدِدْتُ أنِّى خَرَجْتُ مِنْ بَعْضِ مَالِى وَلَا أكلِّمُ رَسُولَ اللّهِ ﷺ في ذلكَ فَأتَانِى عَمِّى فَقَالَ: مَا صَنَعْتَ يَا ابْنَ أخِى؛ فأخْبَرْتُهُ بِمَا قَالَ لِى رسول اللّه ﷺ فَقَالَ: اللّهُ الْمُسْتَعَانُ فَلَمْ نَلْبَثْ أنْ نَزَلَ الْقُرآنُ: إنَّا أنْزَلْنَا إلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أرَاكَ اللّهُ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ: بَنِى أبَيْرِقٍ خَصِيماً. وَاسْتَغْفِر اللّهَ: مِمَّا قُلتَ لِقَتَادَةَ: إنَّ اللّهَ كَانَ غَفُوراً رَحِيماً. وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أنْفُسَهُمْ إنَّ اللّهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّاناً أثِيماً. يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضى مِن الْقَوْلِ وَكَانَ اللّهُ بِمَا يعْمَلُونَ مُحِيطاً. إلى قوله عزَّ وَجلَّ: غَفُوراً رَحِيماً. أى لوِ اسْتَغْفَرُوا لَغَفَر لَهمْ: وَمَنْ يَكْسِبْ إثْماً فَإنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ. إلى قوله: وَإثْماً مُبِيناً. قَوْلَهُمْ لِلَبِيدِ. وَلَوْلَا فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ. إلى قوله: فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أجْراً عَظِيماً. فَلَمَّا نَزَلَ الْقُرآنُ أتَى رسولُ اللّه ﷺ بِالسِّلَاحِ فَرَدَّهُ إلى رِفَاعَةَ قال قَتادَةُ فَلَمَّا أتَيْتُ عَمِّى بِالسِّلَاحِ وَكَانَ شَيْخاً قَدْ عَسِىَ أوْ قَدْ عَشِىَ: الشَّكُّ مِنْ أبى عِيسَى في الجاهِلِيَّةِ، وَكُنْتُ أرَى إسْلَامَهُ مَدْخُولًا. قالَ يَا ابْنَ أخِى هِىَ في سَبيلِ اللّهِ تعالى فَعَرَفْتُ أنَّ إسْلَامَهُ كانَ صَحِيحاً. فَلَمَّا نَزَلَ الْقُرآنُ لَحِقَ بُشَيْرٌ بِالْمُشْرِكِينَ فَنَزَلَ عَلَى سُلَافَةَ بِنْتِ سَعِيدِ ابنِ سُمَيَّةَ فَأنْزَلَ اللّهُ تعالى: وَمَنْ يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنينَ نُوَلِّهِ مَا تَولَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيراً. إنَّ اللّهَ لَا يَغْفِرُ أنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذلِكَ لِمنْ يَشَاءُ الآيةَ. فَلمَّا نَزَلَ عَلَى سُلافةَ رَمَاهَا حَسَّانُ بنُ ثَابتٍ بأبْيَاتٍ مِنْ الشِّعْرِ فَأخَذَتْ رَحْلَهُ فَوَضَعَتْهُ عَلَى رَأسِهَا ثُمَّ خَرَجَتْ فَرَمَتْ بهِ في الابْطَحِ ثُمَّ قَالَتْ: أهْدَيْتَ إليَّ شِعْرَ حَسَّانَ مَا كُنْتَ تَأتِينِى بِخَيْرٍ[. أخرجه الترمذى."والضافطة" ناس يجلبون الدهن والزيت ونحوهما، وقيل هم الذين يكرون من منزل إلى منزل. "والمشربة" بضم الراء وفتحها الغرفة. وَلَا "عسى" بالمهملة: كبر وأسنّ، وبِالْمُعْجَمَةِ قلّ بصره وضعف .

44. (578)-Katâde İbnu'n-Nu'mân (radıyallahu anh) anlatıyor: "Kendilerine Benu Übeyrik denen bizden bir âile halkı vardı. Ferdlerinin isimleri Bişr, Büşeyr ve Mübeşşir idi.

Büşeyr münâfık bir kimseydi. Şiir düzer, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın ashâbını (radıyallahu anh) hicveder, sonra da bu şiiri bir Arab'a nisbet edip: Falanca şöyle dedi, fişmakanca böyle dedi (diye onlardan naklederek kendi yazdığı hicviyeleri okurdu). Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın ashabı bu şiirleri duyunca tanırlar ve:

"Allah'a kasem olsun bu şiiri şu habis heriften başkası söylemez-ravi şüphe ediyor: "şu habis herifi" mi derlerdi, yoksa "şu herif" mi derlerdi diye- "onu mutlaka İbnu'l-Übeyrik söyledi"derlerdi.

Bu aile, cahiliye devrinde de İslâm döneminde de hep fakir ve ihtiyaç içinde kaldı. O zaman Medine'de halkın gıdasını hurma ve arpa teşkil ediyordu. Kişi zenginse, beyaz un tüccarı geldiği vakit, o undan satın alır, böylece zenginliğini izhâr ederdi. Fakirlerin yiyecekleri ise hurma ve arpa idi.

Bir seferinde Şam'dan bir tüccâr geldi. Amcam Rifâ'a İbnu Zeyd bir yük beyaz un aldı. Onu meşrübe denen tenezzüh odasına koydu. Meşrübesinde silah, zırh ve kılınç vardı. Bir gece evine giren hırsızlar meşrübeyi yarıp yiyecek, silah orada ne varsa alıp götürdüler. Sabah olunca amcam Rifâ'a bana uğradı ve:

"Ey yeğenim, geceleyin evime hırsız girmiş, meşrübemizi yardılar, silah, yiyecek ne varsa götürdüler" dedi.

Kütübü Sitte - 3.Cilt — Sayfa 262

Kütübü Sitte - 3.Cilt uygulamada, çevrimdışı