Kütübü Sitte - 3.Cilt kitabının 298. sayfası — Elmalılı’nın Açıklaması: bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Cenâb-ı Hakk'ın fıtrata koyduğu kânunları kavlî bir emir olarak ifade buyurduğuna dâir gösterilen Kur'ânî örneklerden biri şu ayettir: "Sonra duman hâlinde olan semâya yöneldi, ona ve yeryüzüne: "İsteyerek veya istemeyerek buyruğuma gelin" dedi. İkisi de: "İsteyerek geldik" dediler"(Fussilet: 41/11). {786}

4. Hadis-i Şerif

وعن أبى هريرة رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ قال: ]قال رسولُ اللّه ﷺ: لَمَّا خَلَقَ اللّه تعال آدَمَ عليهِ السّلام مَسَحَ ظَهْرَهُ فَسَقَطَ مِنْ ظَهْرِهِ كُلُّ نَسمَةٍ هُوَ خَالِقُهَا مِنْ ذُرِّيَّتِهِ إلِى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَجَعَلَ بَيْنَ عَيْنَى كُلِّ إنْسَانٍ مِنْهُمْ وَبِيصاً مِنْ نُورٍ ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى آدَمَ فَقَالَ: أىْ رَبِّ مَنْ هَؤُلَاءِ؟ قَالَ ذُرِّيتُكَ: فَرَأى رَجُلًا مِنْهُمْ فَأعْجَبَهُ وَبِيصُ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ. فقَالَ: أىْ رَبِّ مَنْ هَذَا؟ قَالَ: داودُ. قالَ: رَبِّ كَمْ جَعَلْتَ عَُمرَهُ؟ قالَ: سِتِّينَ سَنَةً. قال: رَبِّ زِدْهُ مِنْ عُمرِى أربَعِينَ سَنَةً. قالَ رسولُ اللّهِ ﷺ: فلمَّا انْقَضَى عُمرُ آدَمَ عليهِ السّلامُ إلَّا أرْبَعِينَ سنَةً جَاءَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ. فقالَ آدَمُ: أوَلَمْ يَبْقَ مِنْ عُمرِى أرْبَعُونَ سنةً؟ فَقَالَ: أوَلَمْ تُعْطِهَا ابنَكَ داوُدَ؟ فَجَحَدَ آدمُ فَجَحَدتْ ذُرِّيَّتُهُ، وَنَسِىَ آدَمُ فأكَلَ مِنَ الشَّجَرَةِ فَنَسِيَت ذُرِّيتُهُ، وَخَطِئَ آدمُ فَخَطِئَتْ ذُريتُهُ[. أخرجه الترمذى وصححه .

4. (614)-Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Resûlüllah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:

"Allahu Zü'l-Celâl hazretleri Adem (aleyhissalâtu vesselâm)'i yarattığı zaman sırtını meshetti. Bunun üzerine kıyâmete kadar onun neslinden yaratacağı insanlardan herbirinin iki gözü arasına nurdan bir parlaklık koydu. Sonra hepsini Adem (aleyhisselam)'e arzetti. Adem (aleyhisselam):

"- Ey Rabbim bunlar da kim?" diye sordu.

"- Bunlar senin zürriyetindir" dedi. Onlardan bir tanesi dikkatini çekti, gözlerinin arasındaki parlaklık çok hoşuna gitmişti.

"- Ey Rabbim şu da kim?" diye sordu.

"- Davud!" deyince.

"- Pekala ne kadar ömür verdin?" diye sordu.

"- Altmış yıl!" dedi. Adem:

"- Ey Rabbim, ona benim ömründen kırk yıl ilâve et!" dedi.

Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:

"Hz. Adem'in yaşı kırk yıl eksik olarak kesinleşince hemen ölüm meleği geldi. Adem (aleyhisselam) ona:

"- Yâni benim ömrümden kırk yıl daha geride kalmadı mı?" dedi. Melek:

"- İyi ama, dedi, sen onu oğlun Dâvud'a vermedin mi?"

Âdem inkâr etti, zürriyeti de inkâr etti, Adem unuttu ve meyveden yedi. Zürriyeti de unuttu. Adem hatâ işledi, zürriyeti de hata işledi." {787}

5. Hadis-i Şerif

وعن سمرة بن جندب رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ قال: ]قال رسول اللّه ﷺ: لمّا حَمَلتْ حَوَّاءُ عليها السَلامُ طَافَ بهَا إبليسُ، وكانَ لَا يَعِيشُ لهَا ولدٌ. فقالَ: سَمِّيه عبدَ الحارثِ فإنَّهُ يَعِيشُ فَسَمَّتْهُ فَعَاشَ، وَكَانَ ذلِكَ مِنْ وَحْى الشّيْطانِ وأمْرِهِ[. أخرجه الترمذى .

5. (615)-Semüre İbnu Cündeb (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)

Kütübü Sitte - 3.Cilt — Sayfa 298

Kütübü Sitte - 3.Cilt uygulamada, çevrimdışı