Kütübü Sitte - 3.Cilt kitabının 312. sayfası — Berâet Suresi bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

fazlasıyla muvafıktır. Zira tamamı 24 âyetten ibâret olan sûrenin dörtte üçüne yakın ilk 17 âyetlik kısmı hemen hemen tamamen Benu'n-Nadîr'in Medine'den sürülmeleri ile ilgilidir.

Kur'ân âyetleri, geçmiş ve geleceği berâber kuşattığı için, geçmişin tasvirinde çoğu kere geleceğin, Tarih'in ihbârını yapar. Bu sebeple, bu sûre bugün silah, terör, dalavere ve beynelmilel siyasî himâye kal'alarına sığınmış olan Yahudilerin gelecekte, -1967 harbinden sonra yerleştiği Sina'yı Mısır'la yaptığı anlaşma gereğince boşaltırken, oralarda kurduğu inşaatları dinamit ve buldozerlerle kendi elleriyle tahrib etmeleri örneğinde olduğu üzere- nice inşaatlarını dinamitleyerek terketmek zorunda kalacaklarının mucizevî, ilahî bir müjdesi de sayılabilir. Nitekim Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) da şöyle demektedir:

"Müslümanlarla Yahudiler harb etmedikçe kıyâmet kopmayacaktır. O harpte Müslümanlar (gâlip gelerek) Yahudileri öldürecekler. Öyle ki, Yahudi, taşın ve ağacın arkasına saklanacak da, taş veya ağaç; Ey Müslüman, Ey Allah'ın kulu, şu arkamdaki Yahudidir, hemen gel de öldür onu!"diye haber verecektir. Sadece Garkad ağacı müstesna, çünkü o, Yahudilerin ağaçlarındandır."

Muhbir-i Sâdık böyle haber vermiştir. Önünde sonunda, gerçekleşecektir. Şimdilerde, nihâî sonlarına kavuşacakları mahall-i Mev'ûd'da toplanmaya devam ededursunlar, insanlık vicdan-ı âmmesinde, yiyecekleri nihâî tokadın fetvasını verdirecek zulümlerine devam ededursunlar. Taş ve ağacın konuşmasıyla teşbih edilen insanlık vicdan-ı âmmesinin aleyhlerine dönme vetiresi tamamlanıncaya kadar, mazlumun âhı hedefine varacak, mazlum vicdanlarda çoktan verilmiş olan hükmün infazı için, gerekli maddî imkanlar da sağlanmış olacaktır.{820}

4. Hadis-i Şerif

وعن أبى هريرة رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ. ]أنَّ أبَا بَكْرٍ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ: بَعَثَهُ في الحَجَّةِ الَّتِى أمَّرَهُ عَلَيْهَا رسول اللّهِ ﷺ قَبْلَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ في رَهْطٍ يُؤَذِّنُونَ في النَّاسِ يَوْمَ النّحْرِ: أنْ لَا يَحُجُّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ، وَلَا يَطُوفَ بِالْبِيْتِ عُرْيَانٌ. ثُمَّ أرْدَفَ النَّبِيُّ ﷺ بِعَلِيِّ بْنِ أبى طَالِبٍ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ فَأمَرَهُ أنْ يُؤَذِّنَ بِبَرَاءَةَ فَأذَّنَ مَعَنَا في أهْلِ مِنىً بِبَرَاءَةَ: أنْ لَا يَحُجَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ، وَلَا يَطُوفَ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ[ .

4. (634)-Hz. Ebu Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor: "Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh), Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) tarafından Veda haccından önceki hacc mevsiminde hacc emiri olarak tayin edildiği hacda, "Bu yıldan sonra müşriklere haccetmek yasaktır", "Çıplak olarak Beytullah tavaf edilemez"diye ilân etmek üzere vazifelendirdiği bir grubla beni de gönderdi. Ancak, bilâhâre Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), Hz. Ebu Bekir (radıyallahu anh)'in arkasından Hz. Ali'yi gönderdi ve Berâet sûresini halka ilân etmeyi ona emretti. Hz. Ali (radıyallahu anh) bizimle birlikte Mina'da halka, Berâet'i ilân etti:

"Bu yıldan sonra hiçbir müşrik hacc yapamıyacak ve çıplak olarak Beytullah tavaf edilmeyecek." {821}

5. Hadis-i Şerif

وفي رواية: ]وَيَوْمَ الحَجِّ الاكْبَرِ يَوْمُ النَّحْرِ، وَالحَجُّ الاكْبَرُ الحَجُّ. وَإنمَا قِيلَ الحَجُّ الاكْبَرُ مِنْ أجْلِ قَوْلِ النَّاسِ: العُمْرَةُ الحَجُّ الاصْغَرُ. قالَ: فَنَبذَ أبُو بَكْرٍ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ إلى النَّاسِ في ذلِكَ الْعَامِ فلمْ يَحُجَّ في الْعَامِ الْقَابِلِ الَّذِى حَجَّ فِيهِ رسول اللّه ﷺ حَجَّةَ الْوَدَاعِ مُشْرِكٌ. فأنْزَلَ اللّهُ تَعَالَى في الْعَامِ الَّذِى نَبَذَ فِيهِ أبُو بَكْرٍ إلى الْمُشْرِكِينَ: يَا أيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجسٌ فَلَا يقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا. وَإنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ إنْ شَاءَ الآية؛ وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يُوافُونَ بِالتِِّجَارَةِ فَيْنْتَفِعُ بِهَا الْمُسْلِمُونَ. فَلَمَّا حَرَّمَ اللّهُ تَعَالَى عَلَى الْمُشْرِكينَ أنْ يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ وَجَدَ الْمُسْلِمُونَ في أنْفُسِهِمْ مِمَّا قُطِعَ عَلَيْهِمْ مِنْ التِّجَارَةِ التىِ كانَ الْمُشْرِكُونَ يُوافُونَ بِهَا. فقَالَ اللّهُ تعالَى: وَإنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ إنْ شَاءَ. ثُمَّ أحَلَّ في الآية الَّتِى تَتْبَعُهَا الْجِزْيَةَ وَلَمْ تُؤخَذْ قَبْلَ ذلِكَ فَجَعَلَهَا عِوَضاً مِمَّا مَنَعَهُمْ مِنْ مُوَافَاةِ الْمُشْرِِكِينَ بِالتِّجَارَةِ. فقَالَ اللّهُ عَزَّ وَجَلَّ: قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤمِنُونَ بِاللّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الآخِرِ الآية. فَلَمّا أحَلَّ اللّهُ ذلِكَ لِلْمُسْلِمِينَ عَلِمُوا أنْ قَدْ عَاضَهُمْ أكْثَرَ مِمَّا خَافُوا، وَوَجَدُوا عَلَيْهِ مِمَّا كَانَ الْمُشْرِكُونَ يُوَافُونَ بِهِ مِنَ التِّجَارَةِ[. أخرجه الخمسة إِلَا الترمذى .

Kütübü Sitte - 3.Cilt — Sayfa 312

Kütübü Sitte - 3.Cilt uygulamada, çevrimdışı