Kütübü Sitte - 4.Cilt kitabının 322. sayfası — Kur’ân’ın Tertibi ve Cem’i bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

2.(945)-Zührî, Hz. Enes (radıyallahu anh)'ten rivayet ediyor: "Huzeyfe (radıyallahu anh) Hz. Osman (radıyallahu anh)'ın yanına geldi ve:

"- Ey Emirü'l-Mü'minin! Yahudiler ve Hıristiyanlar gibi, kitapları hakkında ihtilâfa düşmeden, bu ümmetin imdadına yetiş!" dedi. Hz. Osman (radıyallahu anh) derhal Hz. Hafsa (radıyallahu anhâ)'ya birisini yollayarak:

"- Sendeki Suhuf'u bize gönder, istinsah edip sana tekrar iâde edeceğiz" diye haber saldı. Hz. Hafsa (radıyallahu anhâ) da gönderdi. Hz. Osman (radıyallahu anh) Kur'ân'ın istinsahı için Zeyd İbnu Sâbit, Abdullah İbnu'z-Zübeyr, Saîd İbnu'l-Âs ve Abdullah İbnu'l-Hâris İbni Hişâm (radıyallahu anhüm ecmain)'a emretti: Onlar da bunu istinsâh ettiler.

Hz. Osman Kureyşli gruba: "Kur'ân-ı Kerim'le ilgili olarak herhangi bir hususta siz ve Zeyd İbnu Sâbit ihtilâf edecek olursanız, onu Kureyş lisanına uygun olarak yazın. Çünkü Kur'ân onların lisanı üzere indi" dedi. Çalışma esnasında hey'et bu minval üzere hareket ettiler.

Suhuf'u mushaflar halinde ortaya koyma işi bitince, Hz. Osman (radıyallahu anh) her diyara bir mushaf gönderdi. Ayrıca bunun hâricinde kalan bir sahife veya mushafın yakılmasını emretti. Zeyd (radıyallahu anh) der ki: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'dan işitmiş olduğum, Ahzâb sûresine ait bir âyet(e ait yazılı parça bana gelmemişti), eksikti. Onu araştırdım. Sonunda Huzeyme İbnu Sâbit el-Ensârî (radıyallahu anh)'de çıktı. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) onun şâhitliğini iki kişinin şâhitliğine denk tutmuştu. Bu âyet şu idi: (Meâlen): "Mü'minlerden Allah'a verdiği ahdi yerine getiren kimseler vardır. Kimi, bu uğurda canını vermiş, kimi de beklemektedir. Ahdlerini hiç değiştirmemişlerdir" (Ahzâb 23). [Buhârî, Fedailu'l-Kur'ân 2, 3, Menakıb 3, Tirmizî, Tefsir, Tevbe, (3103).]{575}

3. Hadis-i Şerif

وفي رواية: قال ابن شهاب ]وَاخْتَلَفُوا يَوْمَئِذٍ في التَّابُوت. فقَالَ: زَيْدُ ابنُ ثَابِتٍ التَّابُوهُ. وَقَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بنُ الْعَاصِ التَّابُوتُ فَرُفِعَ اخْتِلَافُهُمْ إلى عُثْمَانَ فقَالَ اكْتُبُوهُ التَّابُوتُ فَإنَّهُ بلِسَانِ قُرَيْشٍ[.قوله: "يُحْرَق" روى بالخاء المعجمة وبالمهملة، والإحراق إذا كانَ للصيانة لا للاهانة بأس به .

3. (946)-Bir rivayette İbnu Şihâb şöyle der: "O gün التابوت kelimesinde ihtilâf ettiler. Zeyd İbnu Sâbit التابوه dedi. İbnu'z-Zübeyr ve Saîd İbnu'l-Âs التابوت dediler. Anlaşamayıp, ihtilâfı Hz. Osman'a arzettiler. Hz. Osman: زالتابوت yazın, çünkü o Kureyş

Kütübü Sitte - 4.Cilt — Sayfa 322

Kütübü Sitte - 4.Cilt uygulamada, çevrimdışı