Meyve Risalesi kitabının 92. sayfası — Dokuzuncu Mes'ele bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Dokuzuncu Mes'ele

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

اٰمَنَ الرَّسُولُ بِمَٓا اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّهِ وَمَلٰٓئِكَتِه۪ وَكُتُبِه۪ وَرُسُلِه۪ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِنْ رُسُلِه۪

ilâ âhiri'l-âye...

Bu âyet-i ecma ve âlâ ve ekber'in bir küllî ve uzun nüktesini beyan etmeğe, bir dehşetli mânevî sual ve bir azametli ve İlahî bir nîmetin inkişafından neş'et eden bir hal sebebiyet verdiler. Şöyle ki; mânen ruha geldi:

Neden bir cüz-ü hakikat-ı îmâniyeyi inkâr eden kâfir olur ve kabul etmeyen müslüman olmaz? Halbuki Allah ve âhirete îman birer güneş gibi o karanlığı izâle etmek lâzım geliyor...

Meyve Risalesi — Sayfa 92

Meyve Risalesi uygulamada, çevrimdışı