Miftah-ul İman — Sayfa 32

ve enfüsî vahdâniyet delâilini gösteriyorlar. Evet kâinattaki sanat-ı muntazamanın küçük bir mikyasta nümûnesi insanda vardır. O dâire-i kübrâdaki sanat, Sâni-i Vâhid'e şehâdet ettiği gibi, şu insanda olan küçük mikyastaki hurdebînî sanat dahi, yine o Sâni'a işâret eder, vahdetini gösterir. Hem nasılki şu insan; gâyet mânidar bir mektub-u Rabbânî'dir, muntazam bir kaside-i kaderdir.. öyle de, şu kâinât dahi, aynı o kalem-i kaderle, fakat büyük bir mikyasta yazılmış muntazam bir kaside-i kaderdir. Hiç mümkün müdür ki; hadsiz alâmet-i fârika ile bütün insanlara bakan şu insan yüzündeki sikke-i vahdete ve bütün mevcûdâtı omuz omuza, el ele, baş başa veren kâinât üstündeki hâtem-i vahdâniyete, Vâhid-i Ehad'den başka bir şeyin müdahalesi bulunsun?

İkinci Fıkra:

Meâli şudur: Sâni-i Hakîm, âlem-i ekberi öyle bedi' bir surette halk edip âyât-ı kibriyâsını üstünde nakşetmiş ki; kâinâtı bir mescid-i kebîr şekline döndürmüş ve insanı dahi öyle bir tarzda îcad edip, ona akıl vererek, onunla o mûcizât-ı sanatına ve o bedi' kudretine karşı secde-i hayret ettirerek, ona âyât-ı kibriyâyı okutturup, kemer-beste-i ubûdiyet ettirerek, o mescid-i