Mirac ve Şakk-ı Kamer — Sayfa 33

mümkündür. Fakat her mümkün vâkî olmuyor. Bunun emsâli var mı ki, kabul edilsin? Emsâli olmayan bir şeyin, yalnız imkânı ile vukuuna nasıl hükmedilebilir?"

Biz de deriz ki:Emsâli o kadar çoktur ki, hesaba gelmez. Meselâ: Her zînazar gözüyle yerden tâ Neptün seyyâresine kadar bir saniyede çıkar. Her zîilim aklıyla kozmoğrafya kanunlarına binip, yıldızların tâ arkasına bir dakikada gider. Her zîiman, namazın ef'al ve erkânına fikrini bindirip, bir nevi Mi'rac ile kâinatı arkasına atıp, huzura kadar gider. Her zîkalb ve kâmil velî, seyr ü sülûk ile, arştan ve dâire-i esmâ ve sıfâttan kırk günde geçebilir. Hatta Şeyh-i Geylânî, İmâm-ı Rabbanî gibi bazı zâtların ihbârât-ı sâdıkaları ile; bir dakikada arşa kadar urûc-u ruhanîleri oluyor. Hem ecsâm-ı nûranî olan melâikelerin Arştan Ferşe, Ferşten Arşa kısa bir zamanda gitmeleri ve gelmeleri vardır. Hem ehl-i Cennet, mahşerden Cennet bağlarına kısa bir zamanda urûc ediyorlar. Elbette bu kadar nümûneler gösteriyorlar ki: Bütün evliyâların sultanı, umum mü'minlerin imamı, umum ehl-i Cennet'in reisi ve umum melâikenin makbulü olan Zât-ı Ahmediye'nin (A.S.M.) seyr ü sülûkuna medar bir mi'râcı bulunması ve onun makamına münasib bir surette olması, ayn-ı hikmettir ve gayet mâkuldür ve şüphesiz vâkîdir.