Mirac ve Şakk-ı Kamer kitabının 62. sayfası — Birinci Nükte bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Yirmidördüncü Mektub'un İkinci Zeyli

Mi'râc-ı Nebevî hakkındadır.

بِاسْمِهِ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِه۪

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰى ٭ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى ٭ عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَاْوٰى ٭ اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰى ٭ مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى ٭ لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى ٭

Mevlid-i Nebevî'nin, Mi'râciye kısmında "Beş Nükte'yi" beyan edeceğiz.

BİRİNCİ NÜKTE:Cennet'ten getirilen Burak'a dair Mevlid yazan Süleyman Efendi, hazîn bir aşk mâcerasını beyan ediyor. O zât, ehl-i velâyet olduğu ve rivayete binâ ettiği için, elbette bir hakikatı o suretle ifade ediyor.

Hakikat şu olmak gerektir ki:Âlem-i Bekânın mahlûkları, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın nuruyla pek alâkadardırlar. Çünkü O'nun getirdiği nur iledir ki; Cennet ve dâr-ı

Mirac ve Şakk-ı Kamer — Sayfa 62

Mirac ve Şakk-ı Kamer uygulamada, çevrimdışı