Mirac ve Şakk-ı Kamer — Sayfa 71

Hâtime

Madem şu kâinatın Hàlık'ı, her nev'de bir ferd-i mümtaz ve mükemmel ve câmî halkedip, o nev'in medâr-ı fahri ve kemâli yapar. Elbette esmâsındaki ism-i âzam tecellisiyle, bütün kâinata nisbeten mümtaz ve mükemmel bir ferdi halkedecek. Esmâsında bir ism-i âzam olduğu gibi, masnuâtında da bir ferd-i ekmel bulunacak ve kâinata münteşir kemâlâtı o ferdde cem'edip, kendine medâr-ı nazar edecek. O ferd, her halde zîhayattan olacaktır. Çünkü envâ-ı kâinatın en mükemmeli zîhayattır. Ve her halde zîhayat içinde o ferd, zîşuurdan olacaktır. Çünkü zîhayatın envâı içinde en mükemmeli zîşuurdur. Ve her halde o ferd-i ferîd, insandan olacaktır. Çünkü zîşuur içinde hadsiz terakkiyâta müstaid, insandır. Ve