Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 142. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

İkincisi: Şât-ı İbn-i Mes'ud'un meşhur kıssasıdır ki: İbn-i Mes'ud, İslâm olmadan evvel, bâzıların çobanı idi. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm Ebu Bekiri's-Sıddîk ile beraber, İbn-i Mes'ud'un keçileriyle bulunduğu yere gitmişler. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, İbn-i Mes'ud'dan süt istemiş. O da demiş: "Keçiler benim değil, başkasının malıdırlar." Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm demiş: "Kısır, sütsüz bir keçi bana getir." O da iki senedir teke görmemiş bir keçi getirdi. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm eliyle onun memesine meshedip duâ etmiş. Sonra sağmışlar, hâlis bir süt almışlar, içmişler. İbn-i Mes'ud bu mu'cizeyi gördükten sonra îman etmiş.

Üçüncüsü: Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın murdiası yâni süt annesi olan Halîme-i Sa'diye'nin keçilerinin kıssa-i meşhuresidir ki; o kabilede bir derece kahtlık vardı. Hayvanat zaif ve sütsüz oluyordular ve tok oluncaya kadar yemiyorlardı. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm oraya, süt annesinin yanına gönderildiği zaman, Onun bereketiyle, Halîme-i Sa'diye'nin keçileri, akşam vakti, başkalarının hilâfına

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 142

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı