Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 143. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

olarak, hem tok ve memeleri dolu olarak geliyorlardı.

İşte bunun gibi siyer kitaplarında daha başka cüz'iyatları var; fakat bu nümuneler, asıl maksada kâfidir.

Dokuzuncu Misâl:Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, bâzı zatların başını ve yüzünü mübarek eliyle meshedip duâ ettikten sonra, zâhir olan hârikaların çok cüz'iyatından iştihar bulmuş birkaçını nümune olarak beyan ediyoruz.

Birincisi: Ömer İbn-i Sa'd'ın başına elini sürmüş, duâ etmiş. Seksen yaşında o adam, o duanın bereketiyle, öldüğü vakit başında beyaz yoktu.

İkincisi: Kays İbn-i Zeyd'in başına elini koyup, meshedip duâ etmiş. O duanın bereketiyle, yüz yaşına girdiği vakit, meshin te'siriyle, bütün başı beyaz, yalnız Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın elini koyduğu yer simsiyah olarak kalmış.

Üçüncüsü: Abdurrahman İbn-i Zeyd İbni'l-Hattâb, hem küçük, hem çirkin idi. Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, eli ile başını meshedip duâ etmiş. O duanın

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 143

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı