Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 247. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

mu'ciz-nüma bir kitab, lisânında hakaikâşina bir hitab, bütün benî-âdeme, belki cin ve inse ve meleğe, belki bütün mevcûdata karşı, bir hutbe-i Ezeliyeyi tebliğ ediyor. Sırr-ı hilkat-i âlem olan muammâ-yı acîbânesini hall ve şerhedip ve sırr-ı kâinat olan tılsım-ı muğlâkını feth ve keşfederek; bütün mevcudattan sorulan, bütün ukûlü hayret içinde meşgul eden, üç müşkül ve müthiş suâl-i azîm olan: "Necisin? Nereden geliyorsun? Nereye gidiyorsun?" suâllerine, muknî, makbûl cevap verir.

Dördüncü Reşha:Bak, öyle bir ziyâ-yı hakikat neşreder ki, eğer Onun o nuranî daire-i hakikat-ı irşadından hariç bir surette kâinata baksan; elbette kâinatın şeklini, bir matemhane-i umumî hükmünde ve mevcudatı, birbirine ecnebî, belki düşman ve câmidatı, dehşetli cenazeler ve bütün zevilhayatı, zeval ve firâkın sillesiyle ağlayan yetimler hükmünde görürsün. Şimdi bak! Onun neşrettiği nur ile o matemhane-i umumî, şevk-i cezbe içinde bir zikirhaneye inkılâb etti. O ecnebi düşman mevcudat, birer dost ve kardeş şekline girdi. O câmidat-ı meyyite-i sâmite; birer mûnis memur, birer

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 247

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı