Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 248. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

musahhar hizmetkâr vaziyetini aldı. Ve o ağlayıcı ve şekva edici kimsesiz yetimler; birer tesbih içinde zâkir veya vazife paydosundan şâkir suretine girdi.

Beşinci Reşha:Hem o nûr ile kâinattaki harekât, tenevvüat, tebeddülât, tegayyürât; mânasızlıktan ve abesiyetten ve tesadüf oyuncaklığından çıkıp birer mektûbât-ı Rabbâniye, birer sahife-i âyât-ı tekvîniye, birer merâya-yı esmâ-i İlâhiye ve âlem dahi bir kitab-ı hikmet-i Samedâniye mertebesine çıktılar. Hem insanı, bütün hayvanatın mâdûnuna düşüren hadsiz zaaf ve aczi, fakr ve ihtiyâcâtı ve bütün hayvanlardan daha bedbaht eden vasıta-i nakl-i hüzün ve elem ve gam olan aklı, o nur ile nurlandığı vakit, insan bütün hayvanat, bütün mahlukat üstüne çıkar. O nurlanmış acz, fakr, akıl ile, niyaz ile; nâzenîn bir sultan.. ve fîzar ile, nâzdar bir halife-i zemîn olur. Demek o nur olmasa; kâinat da, insan da, hatta herşey dahi hiçe iner. Evet, elbette böyle bedi' bir kâinatta, böyle bir Zât lâzımdır; yoksa, kâinat ve eflâk olmamalıdır!..

Altıncı Reşha:İşte O Zât; bir saâdet-i ebediyenin muhbiri, müjdecisi ve rahmet-i

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 248

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı