Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 249. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

bînihâyenin kâşifi ve ilâncısı ve saltanat-ı Rububiyetin mehâsininin dellâlı, seyircisi ve künûz-u esmâ-i İlâhiyenin keşşafı, göstericisi olduğundan; böyle baksan, yâni ubûdiyeti cihetiyle; Onu bir misâl-i muhabbet, bir timsal-i rahmet, bir şeref-i insaniyet, en nuranî bir semere-i şecere-i hilkat göreceksin. Şöyle baksan, yâni risâleti cihetiyle; bir bürhan-ı hak, bir sirac-ı hakikat, bir şems-i hidayet, bir vesile-i saâdet görürsün. İşte bak! Nasıl berk-i hâtıf gibi Onun nuru şarktan garbı tuttu. Ve nısf-ı arz ve hums-u beşer, Onun hediye-i hidayetini kabul edip hırz-ı cân etti. Bizim nefis ve şeytanımıza ne oluyor ki, böyle bir Zâtın bütün dâvalarının esası olan "Lâ ilahe illallah"ı bütün merâtibiyle beraber kabul etmesin?..

Yedinci Reşha:İşte bak: Şu cezîre-i vâsiada, vahşî ve âdetlerine mutaassıb ve inatçı muhtelif akvâmı, ne çabuk âdât ve ahlâk-ı seyyie-i vahşiyânelerini def'aten kal' ve ref' ederek; bütün ahlâk-ı hasene ile techiz edip, bütün âleme muallim ve medenî ümeme üstad eyledi. Bak; değil zâhirî bir tasallut.. belki akılları, ruhları, kalbleri,

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 249

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı