Mu'cizât-ı Ahmediye kitabının 262. sayfası — Mu'cizât-ı Ahmediye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

temelleridir ve hayat-ı içtimaiye-i beşeriyeyi değiştirip, muhtelif tabakatın mükerrer suâllerine cevaptır. Müessise, tesbit etmek için, tekrar lâzımdır; te'kid için terdat lâzımdır; te'yid için takrir, tahkik, tekrir lâzımdır. Hem öyle mesâil-i azîme ve hakaik-ı dakîkadan bahsediyor ki; umumun kalblerinde yerleştirmek için, çok defa muhtelif suretlerde tekrar lâzımdır. Bununla beraber sureten tekrardır. Fakat mânen herbir âyetin çok mânaları, çok fâideleri, çok vücuh ve tabakatı vardır. Herbir makamda, ayrı bir mâna ve faide ve maksatlar için zikrediliyor.

Hem Kur'ân'ın, mesâil-i kevniyenin bâzısında ibham ve icmâli ise; irşâdî bir lem'a-i i'cazdır. Ehl-i ilhâdın tevehhüm ettikleri gibi medâr-ı tenkid olamaz ve sebeb-i kusur değildir.

Eğer desen:"Acaba neden Kur'ân-ı Hakîm, felsefenin mevcudattan bahsettiği gibi etmiyor? Bâzı mesâili mücmel bırakır; bâzısını; nazar-ı umumîyi okşayacak, hiss-i âmmeyi rencîde etmeyecek, fikr-i avâmı tâciz edip yormayacak bir suret-i basîtane-i zâhirânede söylüyor?"

Cevâben deriz ki:Felsefe, hakikatın

Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 262

Mu'cizât-ı Ahmediye uygulamada, çevrimdışı