Mu'cizât-ı Ahmediye — Sayfa 264

olduğundan; intizam ve nizam ise, Sâniin âyine-i marifeti olduğundan bahsediyor. Evet der:

"Güneş döner." Bu "döner" tâbiriyle; kış, yaz, gece, gündüzün deveranındaki muntazam tasarrufat-ı Kudreti ihtar ile, azamet-i Sânii ifham eder.

İşte bu "dönmek" hakikatı ne olursa olsun, maksud olan ve hem mensuc, hem meşhud olan intizama tesir etmez.

Hem der:

şu "sirac" tâbiriyle; âlemi bir kasr suretinde, içinde olan eşya ise, insana ve zîhayata ihzar edilmiş müzeyyenat ve mat'ûmat ve levazımat olduğunu ve Güneş dahi, musahhar bir mumdar olduğunu ihtar ile rahmet ve ihsân-ı Hâlık'ı ifhâm eder.

Şimdi bak; şu sersem ve geveze felsefe ne der? Bak diyor ki: "Güneş, bir kitle-i azîme-i mâyia-i nâriyedir. Ondan fırlamış olan seyyârâtı etrafında döndürüp.. cesameti bu kadar, mahiyeti böyledir, şöyledir..." Mûhiş bir dehşetten, müthiş bir hayretten başka, ruha bir kemâl-i ilmî