Mu'cizat-ı Kur'âniye — Sayfa 124

İlâhî'ye ve hikmet-i Rabbâniyeye bir hücre-i tâlim ve hidayet suretinde getirip o ilim ve hikmetle dünyanın saadetkârâne saltanatını, âhiretin saadet-i ebediyesiyle sizde birleştirmek; seni ilim ve hikmetle Mısır'a hem aziz bir reis, hem âlî bir nebi, hem hakîm bir mürşid etmek..." olan niâmât-ı İlâhiyeyi zikr ve tâdat edip ilim ve hikmet ile onu, âbâ ve ecdâdını mümtaz ettiğini zikrediyor. Sonra, "Senin Rabbin Alîm ve Hakîm'dir." der. "O'nun rububiyeti ve hikmeti iktiza eder ki; seni ve âbâ ve ecdâdını Alîm, Hakîm ismine mazhar etsin." İşte, o mufassal nimetleri, şu fezleke ile icmal eder. Hem meselâ:

İşte şu âyet Cenâb-ı Hakk'ın, nev'-i beşerin hayat-ı içtimaiyesindeki tasarrufatını şöyle gösteriyor ki; izzet ve zillet, fakr ve servet doğrudan doğruya Cenâb-ı Hakk'ın meşietine ve iradesine bağlıdır. Demek, "Kesret-i tabakatın en dağınık tasarrufatına kadar, meşiet ve takdîr-i İlâhiye iledir, tesadüf karışamaz." Şu hükmü verdikten sonra insâniyet hayatında en mühim iş, onun rızkıdır.