Mu'cizat-ı Kur'âniye — Sayfa 125

Şu âyet, beşerin rızkını doğrudan doğruya Rezzak-ı Hakîkî'nin hazine-i rahmetinden gönderdiğini bir-iki mukaddime ile isbat eder. Şöyle ki, der:"Rızkınız, yerin hayatına bağlıdır. Yerin dirilmesi ise, bahara bakar. Bahar ise, Şems ve Kamer'i teshir eden, gece ve gündüzü çeviren Zâtın elindedir. Öyle ise; bir elmayı, bir adama hakikî rızk olarak vermek; bütün yeryüzünü bütün meyvelerle dolduran o Zât verebilir. Ve O, ona hakikî Rezzak olur."Sonra da:

der. Bu cümlede o tafsilâtlı fiilleri icmal ve isbat eder. Yâni "Size hesapsız rızık veren O'dur ki, bu fiilleri yapar."

Dördüncü Nükte-i Belâgat:Kur'ân, kâh olur, mahlukat-ı İlâhiyeyi bir tertiple zikreder; sonra o mahlukat içinde bir nizam, bir mîzan olduğunu ve onun semereleri olduğunu göstermekle güya bir şeffafiyet, bir parlaklık veriyor ki, sonra o âyine-misâl tertibinden cilvesi bulunan Esmâ-i İlâhiyeyi gösteriyor. Güya o mahlukat-ı mezkûre, elfazdır. Şu esmâ, onun mânaları, yahut o meyvelerin çekirdekleri, yahut hulâsalarıdırlar.