Mu'cizat-ı Kur'âniye kitabının 207. sayfası — Mu'cizat-ı Kur'âniye bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

akıtıp mu'cizât-ı kudretini, şevâhid-i vahdâniyetini o koca nehirlerin kuvvet ve zuhur ve ifâzaları derecesinde kâinatın kalbine ve zeminin dimağına vererek, cin ve insin kulûb ve ukulüne isâle ediyor. Hem, hissiz, câmid bâzı taşları böyle acip bir tarzda

(Hâşiye): Nil-i mübarek Cebel-i Kamer'den çıktığı gibi, Dicle'nin en mühim bir şubesi, Van vilâyetinden Müküs nahiyesinde, bir kayanın mağarasından çıkıyor. Fırat'ın da mühim bir şubesi, Diyadin taraflarında bir dağın eteğinden çıkıyor. Dağların aslı, hilkaten bir madde-i mâyiadan incimad etmiş taşlar olduğu fennen sabittir. Tesbihat-ı Nebeviyyeden olan سُبْحَانَ مَنْ بَسَطَ اْلاَرْضَ عَلٰى مَٓاءٍ جَمَدْ³¹⁶ kat'î delâlet ediyor ki, asl-ı hilkat-i Arz şöyledir ki: Su gibi bir madde, emr-i İlâhî ile incimad eder, taş olur. Taş, izn-i İlâhî ile toprak olur. Tesbihteki arz lâfzı, toprak demektir. Demek su, çok yumuşaktır, üstünde durulmaz. Taş çok serttir, ondan istifade edilmez. Onun için Hakîm-i Rahîm, toprağı, taş üstünde serer, zevi'l-hayata makarr eder!

mu'cizât-ı kudretine mazhar etmesi, Güneş'in ziyası, Güneş'i gösterdiği gibi, o Fâtır-ı Zülcelâl'i gösterdiği halde, nasıl O'nun o nur-u marifetine karşı kör olup görmüyorsunuz?

İşte, şu üç hakikate nasıl bir belâgat giydirilmiş gör ve belâgat-ı irşâdiyeye dikkat

Mu'cizat-ı Kur'âniye — Sayfa 207

Mu'cizat-ı Kur'âniye uygulamada, çevrimdışı