Münâzarât kitabının 52. sayfası — Takdim bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

kudretinden şu ukûlümüzün hendesesiyle ve tehevvüsümüzün iştihasıyla istediğimiz semerâtı koparsın. Verse de tutamaz, düşse de kaldıramaz. Evet bir şahsın tehevvüsü için büyük bir daire-i muhitayı hareket-i mühimmesinden durdurmaz.

S–Çok âlim ve şâirler, zamanlarında büyük hâkimleri ifrat ile senâ etmişler. Halbuki o hâkimlerin çoğuna müstebid nazarıyla bakıyorsun? Demek iyi etmemişler.

C–

وَلَوْلاَ خِلاَلُ سُنَّةِ الشِّعْرِ مَا دَرٰى ٭ بُنَاةُ الْمَعَالِى كَيْفَ تُبْنَى الْمَكَارِمُ

kaidesince, onların niyetleri: Ümerâyı seyyiattan latif bir hile ile vaz geçirmek ve onlara hasenat arkasında müsabaka için garib bir bahşiş-i şâiraneyi ortaya koymak... Lâkin o bahşiş koca bir milletin sırtından alındığından istibdadkârâne hareket etmişlerdir. Demek çendan niyette iyi etmişler, lâkin amelde yanlış gitmişler.

S–Neden?

C–Zira kaside ve bazı te'liflerinde büyük bir kavmin mehasinini manen gârat edip, bir müstebide verip ve ondan gösterdiklerinden, şu noktadan bilmeyerek istibdadı alkışlamışlar.

Münâzarât — Sayfa 52

Münâzarât uygulamada, çevrimdışı