Nur Aleminin Bir Anahtarı — Sayfa 15

nur unsuru diliyle kâinât takdim ettiği gibi, netice-i hilkat-ı kâinât ve sebeb-i hilkat-ı âlem olan Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm dahî –namlarına– meb'us olduğu kâinattaki bütün mevcudât hesabına, Mi'râc Gecesinde o küllî mânâ ile

demiş.

Resul-i Ekrem (Aleyhissalâtü Vesselâm biadedi zerrâti'l-enâm) bu dört kelimât-ı cemileyi selâm yerinde söyledikten sonra, –Risale-i Nur'da izah edildiği gibi– Cenâb-ı Hak

demesiyle, bütün ümmeti öyle diyeceklerine işaret ve manevî emr ü ferman ve kabul hükmünde mukabele etmiş. Birden Peygamber

demekle, o kudsî selâmı hem kendine, hem ümmetine, hem bütün kendinden evvelki emsâllerine tâmim edip, küllî ve umûmî bir selâm suretinde gösterip; bütün mahlûkâtın meb'usu olması noktasında onlara da o selâmı teşmil etmiş.

Ümmeti ise, her namazda