Nur Aleminin Bir Anahtarı kitabının 46. sayfası — Nur Âleminin Bir Anahtarı'nın Bir Haşiyesi bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Halbuki, en cüz'î bir yavruda, memedeki âb-ı kevser gibi rızkında, onun gibi binler mu'cizât-ı rahmet ve ihsân var. Felsefe-i beşeriye görmüyor ki şükür etsin. O Rahmânürrahîm'i tanısın, şükür ile mukâbele etsin.

İşte hikmet-i Kur'âniye, o âdiyât perdesini yırtar. O küllî, umûmî hârika mu'cizeleri ve fevkalâde nimetleri beşere ders verir; Allah'ı tanıttırır. Küllî şükür namına ubûdiyete sevkeder.

İşte felsefe-i beşeriyenin en acîb, en antika hatasından birisi de şudur ki, cüz'-i ihtiyarîsi ve irâdesi, en zâhir ve küçük fiili olan "söylemeğe" kâfi gelmiyor; icad edemiyor. Yalnız havayı harflerin mahrecine sokuyor. Bu cüz'î kesb ile Cenâb-ı Hak, onun o kesbine binaen o kelimatı halkeder. Havaya da binler nüsha yazar. Bu kadar icaddan insanın eli kısa olduğu halde, bütün esbab-ı kâinât âciz kaldıkları bir hârika küllî mu'cizât-ı kudrete, beşer icadı namını vermek; ne kadar büyük bir hata olduğunu zerre kadar şuuru bulunan anlar.

İşte bunun bir misâli, yüzbin hârikaları tazammun eden bir kanun-u İlâhî'yi, beşerin istifâdesine vesile olmak için bir keşfiyât, yâni fiilî dualarına bir nevi kabul hükmünde bir

Nur Aleminin Bir Anahtarı — Sayfa 46

Nur Aleminin Bir Anahtarı uygulamada, çevrimdışı