Nur Aleminin Bir Anahtarı — Sayfa 9

Sonra, herkesin husûsî dünyasındaki "hava" unsuru dahî bir hüve kadar, herbir avuç havadaki herbir zerre, mazhar oldukları santrallık, âhize ve nâkilelik vazifeleri içinde bütün duaları ve salâvâtları ve ricaları ve ibâdetleri ifade eden

cümlesini lisan-ı halleriyle dedikleri için; hava unsuru küllî bir lisan olarak o hadsiz kelimatlarını katrilyonlar belki kentrilyonlar adedince söyleyerek Sâni'lerine, Hâlık'larına takdim ettiklerinden onların namlarına o küllî mânâ ile Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm Cenâb-ı Hakk'a,

diye takdim etmiştir. Yâni:"Bütün dualar ve ihtiyaçtan gelen ricalar ve nîmetten çıkan şükürler ve ibâdetler ve namazlar, Hàlık-ı Külli Şey'e mahsustur."

Çünkü "Hüve Nüktesinin Hâşiyesi"nde denildiği gibi: Ya, hüve kadar bir avuç havanın herbir zerresi, umûm dilleri bilecek ve söyleyenlerin yerlerini görecek ve yakın uzak herşeyi işitecek ve her şiveyi ve her harfin tarzını tam bilecek ve çok işleri beraber, şaşırmadan görecek bir kudret-i mutlaka ve irâde-i tâmmeye mâlik olacak. Bu ise hava