Nur Çeşmesi kitabının 111. sayfası — Mukaddime bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Mukaddime

Ey insan! Bil ki, insanların ağzından çıkan ve dinsizliği işmam eden dehşetli kelimeler var. Ehl-i îmân, bilmeyerek istimâl ediyorlar. Mühimlerinden üç tanesini beyan edeceğiz:

Birincisi:"Evcedethü'l-esbâb" Yani, "Esbâb bu şeyi icad ediyor."

İkincisi:"Teşekkele binefsihi" Yani, "Kendi kendine teşekkül ediyor, oluyor, bitiyor."

Üçüncüsü:"İktezathü't-tabiat" Yani, "Tabiîdir; tabiat iktiza edip icad ediyor."

Evet, madem mevcudat var ve inkâr edilmez. Hem, her mevcud san'atlı ve hikmetli vücûda geliyor. Hem, madem kadîm değil, yeniden oluyor. Herhalde, ey mülhid, bu mevcudu, meselâ bu hayvanı ya diyeceksin ki, esbâb-ı âlem onu icad ediyor; yani esbâbın içtimaında o mevcud vücûd buluyor; veyahut, o kendi kendine teşekkül ediyor; veyahut tabiat muktezası olarak, tabiatın te'siriyle vücûda geliyor; veyahut bir Kadîr-i Zülcelâl'in kudretiyle icad edilir.

Madem aklen bu dört yoldan başka yol

Nur Çeşmesi — Sayfa 111

Nur Çeşmesi uygulamada, çevrimdışı