Nur Çeşmesi kitabının 165. sayfası — Otuzuncu Lem'anın Beşinci Nüktesi'nden bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

ve rızık, hikmet, inayet, rahmet gibi çok hakikatları kendine tâbi eden ve görmek ve işitmek ve hissetmek gibi umum duyguların menşei, mâdeni bir acube-i hilkât-i Rabbâniyedir.

Hem hayat, bu kâinatın tezgâh-ı âzamında öyle bir istihale makinesidir ki, mütemâdiyen, her tarafta tasfiye yapıyor, temizlendiriyor, terakkî veriyor, nurlandırıyor. Ve zerrât kafilelerine, güya hayatın yuvası olan cesedi o zerrelere vazife görmek, nurlanmak, tâlimât yapmak için bir misafirhane, bir mekteb, bir kışladır. Âdeta Zât-ı Hayy ve Muhyî, bu makine-i hayat vasıtasıyla; bu karanlıklı ve fâni ve süfli olan âlem-i dünyayı latîfleştiriyor, ışıklandırıyor, bir nevi beka veriyor, bâki bir âleme gitmeye hazırlattırıyor.

Hem hayatın iki yüzü, yani mülk, melekût vecihleri parlaktır, kirsizdir, noksansızdır, ulvîdir. Onun için, perdesiz, vasıtasız, doğrudan doğruya dest-i kudret-i Rabbâniyeden çıktığını âşikâre göstermek için, sâir eşya gibi zâhirî esbâbı hayattaki tasarrufât-ı kudrete perde edilmemiş bir müstesna mahlûktur.

Hem hayatın hakikatı, altı erkân-ı îmâniyeye bakıp, mânen ve remzen isbat eder. Yani, hem Vâcibü'l-Vücûd'un vücûb-u vücûdunu ve hayat-ı sermediyesini.. hem dâr-ı âhireti ve

Nur Çeşmesi — Sayfa 165

Nur Çeşmesi uygulamada, çevrimdışı