Nur Çeşmesi — Sayfa 187

Sâlisen:Madem Kur'ân kâinattan bahsi istidlal suretiyledir, delil zâhir ve malûm olmak lâzım geldiğinden, örf ve âdetçe malûm tâbiratı istimâl etmek tâlim ve irşad iktiza ediyor. Onun için bazı zâhir mânası, ehl-i fennin derin mes'elelerini bildirmiyor.

Râbian:Risale-i Nur'da Mu'cizât-ı Kur'âniye Zülfikâr Risalesinde, ehl-i fennin anlamadıkları için bütün iliştikleri pek çok âyetlerin her birinin, aynı iliştikleri yerinde Risale-i Nur birer i'caz lem'asını göstermiş. Medâr-ı şüphe ve kusur zannettikleri noktalar, medâr-ı i'caz yüksek hakikatlar gösterilmiş. İsteyen bakabilir. Fakat münkirlerin şüphelerini zikretmeden cevap vermiş. Tâ zayıf kalblilerde bir iz, bir şüphe bırakmasın. Zâten Risale-i Nur'un mümtâz bir hâsiyeti de şudur ki: Hiç şüpheleri, itirazları zikretmeden öyle bir tarzda cevap verir ki, o şüpheler kalbe gelmeye ihtimal kalmıyor. Başka münâkaşa ve münazaralar gibi, münkirlerin şüphelerini göstermeden mahvediyor. Bu hakikatı görmek isteyenleri, Risale-i Nur'a havale edip; yalnız nümûne için bu Ramazan-ı Şerifte o konferansı dinleyen bir kısım İmamHatip talebelerinden ve Kur'ân hıfzı ile meşgul olan mâsum gençlerin kalbine vesvese, vehim gelmemek için pek çok âyetlerdeki "Seb'a