Nur Çeşmesi kitabının 188. sayfası — İkinci Mes'ele-i Mühimme'dir bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Semâvât" cümlesini inkâr eden müsteşrik feylesofun inkârından kırkbeş sene evvel Risale-i Nur bu gelen cevabı vermiş:

İkinci Mes'ele-i Mühimme'dir:

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوَاتُ السَّبْعُ وَاْلاَرْضُ وَمَنْ ف۪يهِنَّ

ilâ âhir...

ثُمَّ اسْتَوٰى اِلَى السَّمَٓاءِ فَسَوّٰيهُنَّ سَبْعَ سَمٰوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَل۪يمٌ

Şu âyet-i kerîme gibi müteaddit âyetler, semâvatı yedi semâ olarak beyan ediyor. İşârâtü'lİ'caz tefsirinde, eski Harb-i Umumî'nin birinci senesinde cephe-i harpte ihtisar mecburiyetiyle gayet mücmel beyan ettiğimiz o mes'elenin yalnız bir hülâsasını yazmak münâsiptir. Şöyle ki:

Eski hikmet, semâvatı dokuz tasavvur edip, lisan-ı şer'îde, Arş ve Kürsi yedi semâvât ile beraber kabul edip acib bir suretle semâvatı tasvir etmiştiler. O eski hikmetin dâhî hükemasının şa'şaalı ifadeleri, nev-i beşeri çok asırlar müddetince tahakkümleri altında tutmuşlar. Hatta çok ehl-i tefsir, âyâtın zâhirlerini onların mezhebine göre tevfik etmeye mecbur kalmışlar. O suretle Kur'ân-ı Hakîm'in i'cazına bir derece perde çekilmişti. Ve hikmet-i cedide nâmı

Nur Çeşmesi — Sayfa 188

Nur Çeşmesi uygulamada, çevrimdışı