Nur Çeşmesi — Sayfa 194

mâsadak sâdıksa, o küllî mana sâdık ve hak olur. Hatta vâki'de bulunmayan, fakat umumun lisanında mütedâvil bulunan bir ferdi, umumun efkârını müraât için o küllîde dâhil olabilir. Halbuki, hak ve hakikî çok efradını gördük. Ve şimdi bu insafsız ve haksız coğrafyaya ve sersem ve sermest ve sarhoş kozmoğrafyaya bak! Nasıl bu iki fen hata ederek, hak ve hakikat ve sâdık olan küllî manadan gözlerini yumup ve çok sâdık olan mâsadakları görmeyerek; hayâlî bir acib ferdi, mânâ-yı âyet tevehhüm ederek âyete taş attılar; kendi başlarını kırdılar, îmânlarını uçurdular!...

Elhâsıl:Kıraât-ı seb'a, vücuh-u seb'a ve mu'cizât-ı seb'a ve hakâik-i seb'a ve erkân-ı seb'a üzerine nâzil olan Kur'ân semâsının o yedişer tabakalarına, cin ve şeyatîn hükmündeki itikadsız maddî fikirler çıkamadıklarından âyâtın nücumunda ne var, ne yok bilmeyip yalan ve yanlış haber verirler. Ve onların başlarına o âyâtın nücumundan mezkûr tahkikât gibi şahablar inerler ve onları yakarlar. Evet, cin fikirli feylesofların felsefesiyle o semâvât-ı Kur'âniye'ye çıkılmaz. Belki, âyâtın yıldızlarına, hikmet-i hakikiyenin mi'racıyla ve îman ve İslâmiyet'in kanatlarıyla çıkılabilir.

* * *