Mukaddime

(Bu risalenin felsefeye vurduğu tokât, beşere zararlı ve dine zıt olan felsefe kısmıdır. Beşere menfaatlı ve diyanete dost olan felsefe değildir. Hem "ecnebî kâfirler" tâbiri, İslâmiyet ve din aleyhinde çalışanlara aittir.)

Mukaddime

Gayet acib ve garip ve beni gayet hayrette bırakan bir hâdise-i Nuriye'yi beyan edeceğim:

Risale-i Nur'un birinci medresesi ve tarlası olan Barla Karyesi'ne, yirmibeş senelik bir müfarakattan sonra, aynen meskat-ı re'sim Nurs Karyesi'ne karşı olan sıla-i rahimden daha ziyâde bir saikle geldim. Gördüm ki; aynen Nurs Köyü vaziyetindeki o eski medresem gibi ve Nurs'taki babamın aynı hânesi gibi ve hakikî meskat-ı re'sim Nurs'a gelmişim gibi,

gayet hazin ve lezzetli bir hâleti hissettim. Birden ruhuma baktım ki; Eski Said'in ve Yeni Said'in tarz-ı hayatını ve tarîk-i hakikattaki tarz-ı hareketlerini ve Risale-i Nur'un te'lif olunan merkezlerini bilmek için, Risale-i Nur'un te'lifine merkez ve dershâne olmuş olan yerleri gezdim.

Sonra gayet zevkli ve neş'eli bir hâlet içinde iken, sekiz sene hiç gücendirmeden mükemmel bana hizmet eden Sıddık Süleyman bana bir kitap getirdi. Açtım baktım ki, Eski Said ile Yeni Said'in birbiriyle münazara edip nefs-i emmâreyi susturan ve şuhûd derecesindeki hakikatları ihtiva eden onüç dersler olup, bu onüç dersin doğrudan doğruya Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyan'ın âyetlerinden aynelyakîne yakın bir surette Yeni Said'e ders olduğunu ve bütün bu derslerde doğrudan doğruya birinci muhatab Said olduğunu gördüm. Küçük Sözler'in ve bâzı mühim Söz'lerin çekirdeklerini ve bir kısmının tam izahlarını içinde gördüm.

Hususan bu risalenin âhirinden bir parça evvel, Risâlet-i Ahmediyeye (A.S.M.) ait olan "Ondokuzuncu Söz" gayet kısa olduğu halde, gayet büyük ve gayet kuvvetli olduğu için, bu çekirdek olan risaleye aynen girmiş. Demek o Söz, gayet ehemmiyetli olduğu içindir ki, aynen