Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 111

herbir nevi üstünde, her bir küll üstünde, tâ mecmu' âlem üstünde sikke-i ehadiyet ve hâtem-i vâhidiyet ve turra-i vahdet gayet parlak bir surette vaz'edilmiştir. İşte bak, sath-ı Arz'ın sahifesinde, bahar mevsiminde, Nakkâş-ı Ezelî, en ekall üçyüzbin nebâtât ve hayvânât envaını haşr ve neşreder. Nihâyetsiz ihtilât ve karışıklık içinde, nihâyet derecede imtiyaz ve intizam ile bunları iade edip haşrediyor. Çendan bir kısmını aynen iade etmiyor. Fakat ayniyet derecesinde bir müşabehet ve bir misliyetle iade ediyor.

Demek haşr-i bahar, tevhide sikke olduğu gibi; haşr-i kıyâmete dahi tamamen misal olabilir. Demek baharda, ihyâ-yı Arz içinde üçyüz bin haşrin nümûnelerini kemâl-i intizam ile îcad edip, sahife-i Arz'da karışık bir halde üçyüzbin muhtelif envaı hiç hatasız ve hiç sehivsiz ve hiç karıştırmadan gayet mevzun ve muntazam ve manzum olarak yazmak, nihâyetsiz kudret ve ilim ve irâdeye mâlik bir Zât-ı Zülcelâl'in sikke-i mahsusası olduğunu her zîşuurun derketmesi lâzım gelir. Kur'ân-ı Kerîm fermân ediyor ki: