Nur'un İlk Kapısı kitabının 154. sayfası — Maraz-ı vesveseye mübtela olanlara derstir bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

vesvese etme. Fakat "Kabul olmuş mu?" de, gururlanma, ucbe girme. Mâdem ki, dinde harec yoktur; mâdem ki dört mezheb haktır; öyle ise, istiğfara müncer olan derk-i kusur, gurura incirar eden rü'yet-i hüsn-ü amele müreccahtır. Yâni böyle vesveseli adam, amelini güzel görüp gurura düşmekten ise; kusurunu görse, istiğfar etse daha evlâdır.

Sen vesveseyi at. Şeytana de ki: "Şu hâl, harecdir. Yüsr-ü dine münafîdir. Hakikat-ı hâle muttali olmak güçtür. En ekall bu amelim, bir mezheb-i hakka muvafıktır. Ben, lâyık-ı vechile edâ-yı ibâdette aczimi itiraf ederek istiğfar ile, tazarru' ile, merhamet-i İlahîye dehâlet ediyorum. Aczim, kusurumun af olunması ve kâsır amelimin kabul olunması için bir vesilem olur." de.

Beşinci Vecih:Şüphe suretinde gelen vesvesedir. Bîçare vesveseli, bâzı tahayyülî hâlâtı, taakkulî hâlât ile iltibas eder. Hayâle gelen şüpheyi, akla gelen bir şüphe tevehhüm edip, itikadına halel gelmiş zanneder. Bâzen tevehhüm ettiği şüpheyi, şek zanneder. Bâzen tasavvur ettiği şüpheyi, bir tasdik-i aklî zanneder. Bâzen bir emr-i küfrîde tefekkürü, hilâf-ı îmân zanneder. "Eyvah! Kalbim bozulmuş." der.

Halbuki tahayyül, tevehhüm, tasavvur,

Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 154

Nur'un İlk Kapısı uygulamada, çevrimdışı