Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 36

muvafık ve muhâlifin ittifakıyla, menfaatsiz olduğunu.. ve bu yola gitsen, yalnız bir hıffet-i zâhirî ve bir surî serbestlik var. Ve o lâzım olan silâhı almayacaksın ve o elzem olan zâd-ı lezizi terkedeceksin. Lâkin bu zâhirî hıffetin sana, gayet ağıra mal olur ki; ruhunun omuzuna yükleyeceği iki kıyyelik silah bedeline, korkudan gelen kantarlarla ağırlığı taşıyorsun. Ve zahrına yükleyeceğin dört kıyyelik zâd'e bedel, yüzer batman minneti o kalbine yükletirsin.

Böyle yollarda, âdi bir muhbirin, zaîf bir ihbarı nazar-ı itibara alınır. Halbuki –tevâtür derecesinde– kâmil şahit sâdıklar ihbar ediyorlar ki; yümn-ü îmânla yemin cihetinde gidenler, müddet-i seferlerinde emn ü emandadırlar. Şehre yetiştiklerinde, on yolcudan dokuzuna, herhalde bir nef'-i azîm vardır. Hem ihbar ediyorlar ki: Dalâlet ve batâlet ve belâhet şu'muyla (uğursuzluğuyla) sol yolda gidenler, müddet-i seferlerinde, açlık ve korkudan azîm bir ızdırap çekiyorlar. Herşeyden titriyorlar. Çünkü aczleri içinde zaîftirler. Herşeye tezellül ederler. Çünkü fakirlikleri içinde muhtaçtırlar. Şehre yetiştiklerinde, bir-iki tanesi müstesna, ya hapis veya katledilirler.

Şimdi ednâ bir aklı olan, ihtimâl-i zarar bulunan yolu, zararsız yola, bir hıffet-i zâhirî