Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 50

harptir. Senin vazife-i fıtratın budur. Fakat Cenâb-ı Hak, senin vazifende muvaffık ve muîndir.

Amma rızkın ve hayatın idamesi, emval ve evlâdın muhafazası, Hâlıkına aittir. Fakat bâzen seni şu vazifede istihdam eder ki; hazâin-i rahmetinin kapılarını kavil ve hâl ile fiil ve sual ile dakk-ı bâb etmek {(Hâşiye): Kapı çalmak demektir.} ile ubûdiyet suretinde hizmet edersin.

Hem nîmetlerinin matbahlarına vâsıl edecek yollarda sülûk etmekle seni isti'mâl eder. Tâ ki, ya istidad veya ihtiyaç veya fiil veya kàl lisanıyla sen, kader ile tayin olunan tâyinatını ve levâzımâtını alasın. Bununla beraber ne derece bir cehle düştüğünü anla ki, ihtiyarsız ve iktidarsız olduğun tufûliyet zamanında, en leziz rızkı sana ve hem rızkını tedârik edemeyen bütün zaîf hayvanlara erzaklarını ihsân eden Rezzâk-ı Hakikî'yi ittiham ediyorsun ki; ol Rezzâk herbir duayı işitir ve herbir hâcâtı bilir ve herbir şeye kudreti erişir. Öyle bir ganidir ki; yeryüzünü, yaz zamanında, zîhayat olan misâfirlerine bir matbaha-i Rabbâniye yapar ki; her bir bostan bir kazandır. Ve her bir müsmir meyveli ağaç, bir kaptır. Bütün