Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 71

"Acaba nedir?" dediler. Birden o üstad-ı muallimin bahsettiğimiz nutkunu işittiler. Anladılar ki; bütün esrarın miftahı ondadır. Ona müteveccih oldular. Dediler: "Esselâmü aleyke ya üstad! Şöyle bir kasrın, senin gibi bir muarrifi lâzım ki; seyyidimiz, sana ne bildirmiş ise, bize de bildir." O da, onun evvelce bahsettiğimiz nutkunu onlara dedi. Onlar da dinlediler. Kabul edip istifâde ettiler. Melikin marziyâtı dâiresinde amel ettiler. Onların şu edepli muameleleri melikin hoşuna gitti. Melik de, has ve yüksek ve tavsif edilmez diğer bir kasra onları dâvet etti. Öyle bir cevvâd-ı melike lâyık ve öyle mutî' ve edepli misâfirlere has ve öyle âlî bir kasra lâyık bir tarzda onlara ikramlar etti.

İkinci güruh ise;kasra girdikleri vakit, nefislerine mağlup oldukları için, et'ime-i lezizeden başka bir şeye iltifât etmediler. Mehasinden gözlerini kapadılar. İrşadât ve îkâzattan kulaklarını tıkadılar. Uykuya daldılar. Bâzı şeyler için ihzar edilmiş olan ve içilmeyen iksirlerden içtiler. Sarhoş olup öyle bağırdılar ki, seyirci misâfirleri bütün taciz ettiler. Sahib-i kasrın askerleri de onları tutup öyle edepsizlere lâyık olan hapislere attılar.

Ey Said! Biliyorsun ki; o melik, bu kasrı, şu