Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 76

diyerek, bütün kâinattaki bütün ihsânâtın fasih lisan-ı halleriyle ettikleri şükür ve senalarını, hem çarşı-yı âlemde dizilmiş ve zeminin yüzüne serpilmiş bütün nîmetlerin ilânatıyla yaptıkları hamd ve medihlerini, hem rahmet ve nîmetin semerât-ı manzume ve mevzunelerinin cûd ve keremine şehâdetleriyle ettikleri şükürlerini, kendi namlarına enzâr-ı mahlukat önünde edâ ederler.

Sonra, şu kâinatın mezâhirinde ve şu mevcudât-ı seyyâlenin âyinelerinde cemâl ve celâl ve kemâl-i kibriyâsının izharına karşı, mahviyet içinde muhabbet ve hayretle secde edip mukâbele ettiler.

Sonra, servetinin kesretini ve rahmetinin vüs'atini irâe etmesine karşı, fakr ve hacetlerini izhar ve sual etmekle mukâbele ettiler.

Hem san'atının latîfelerini ve hârikalarını ve antikalarını sergilerle meşhergâh-ı enamda teşhir etmesine karşı, takdir ve istihsân ve müşâhede ve şehâdet ve işhad ile mukâbele ettiler.

Hem kâinatın aktarında, rubûbiyetinin saltanatını ilân etmesine karşı; tevhid, tasdik, itaât ve inkiyad ile mukâbele ettiler.

Hem izhâr-ı rubûbiyetine karşı; zaafları