Nur'un İlk Kapısı kitabının 78. sayfası — Onuncu Ders bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

gayr-ı mütenahî bir ikâba müstehak oldular.

Ey miskin Said! Âyâ zannediyor musun ki, senin vazife-i hayatın, yalnız terbiye-i medeniye ile güzelce muhafaza-i nefsine veya –ayıb olmasın– batnın hizmetlerine mi münhasırdır? Veyahut zannediyor musun ki, makine-i hayatında dercolunan şu letâif ve mâneviyatın ve şu âzâ ve âlâtın ve şu cevârih ve cihazatın ve şu havas ve hissiyatın gaye-i yegânesi, şu hayat-ı fâniyede nefs-i rezile ve deniyenin hevesât-ı süfliyesinin tatmini için istimâline mi münhasırdır? Hâşâ ve kellâ!.. Belki senin vücudunda bunların hikmet-i derci ve fıtratında gaye-i idhali iki esastır:

Biri:Cenab-ı Mün'im-i Hakikî (Amme Nevalühü) bütün nîmetlerinin çeşit çeşit enva'ını sana ihsas etmekten ve ettirmekten ibarettir. Sen de hissedip şükür ve ibâdetini etmelisin.

İkincisi:Âleme tecelli eden esmâ-i kudsiyesinin bütün aksam-ı tecelliyatını birer birer sana o cihazatla tanıttırmaktır. Sen de zevk ile tanıyıp, îmân getirmelisin ki; bu iki esas üzerinde senin kemâlât-ı insaniyen neşv ü nemâ bulsun.

Evet, senin hayatın ve hayatındaki cihazatın gayelerinin icmali"dokuz emir"dir:

Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 78

Nur'un İlk Kapısı uygulamada, çevrimdışı