Onuncu Pencere

muhiblerin hakikî muhabbet ve aşkları.. ve bütün mürîdlerin sâdık irâde ve rağbetleri.. ve bütün münîblerin ciddî taleb ve inabeleri.. yine Mâruf, Mezkûr, Meşkûr, Mahmud, Vâhid, Mahbûb, Mergub, Maksûd olan o Mâbud-u Ezelî'nin vücûb-u vücudunu ve kemâl-i Rubûbiyet'ini ve vahdetini gösterdiği gibi; kâmil insanlardaki bütün makbul ibâdâtın ve o makbul ibâdâtın neticesinden hâsıl olan füyuzât ve münâcât, müşâhedât ve keşfiyât, yine o Mevcud-u Lemyezel ve o Mâbud-u Lâyezal'in vücûb-u vücudunu ve vahdetini ve kemâl-i Rubûbiyet'ini gösterir.

İşte şu üç cihette ziyâdar büyük bir pencere, vahdâniyete açılır.

Onuncu Pencere

Şu kâinattaki mevcûdatın birbirine teâvünü, tecâvübü, tesânüdü gösterir ki; umum mahlûkat, birtek Mürebbî'nin terbiyesindedirler. Birtek Müdebbir'in idaresindedirler. Birtek Mutasarrıf'ın taht-ı tasarrufundadırlar. Birtek Seyyid'in hizmetkârlarıdırlar. Çünkü; zemindeki zîhayatlara levazımât-ı hayatiyeyi emr-i Rabbânî ile pişiren Güneş'ten ve takvimcilik eden Kamer'den tut, tâ ziyâ, hava, mâ, gıdanın zîhayatların imdâdına koşmalarına ve nebatatın dahi hayvanatın imdâdına koşmalarına ve hayvanat dahi insanların imdâdına koşmalarına; hatta âzâ-yı bedenin birbirinin muavenetine koşmalarına ve hatta gıda zerrâtının hüceyrât-ı bedeniyenin imdâdına koşmalarına kadar câri olan bir düstur-u teâvün ile, câmid ve şuursuz olan o mevcûdat-ı müteâvine, bir kanun-u kerem, bir namus-u şefkât, bir düstur-u rahmet altında gayet hakîmâne, kerîmâne birbirine yardım etmek, birbirinin sadâ-yı hâcetine cevap vermek, birbirini takviye etmek, elbette bilbedâhe birtek, yektâ, Vâhid-i Ehad, Ferd-i Samed, Kadîr-i Mutlak, Alîm-i Mutlak, Rahîm-i Mutlak, Kerîm-i Mutlak bir Zât-ı Vâcibü'l-Vücud'un hizmetkârları ve memurları ve masnûları olduklarını gösterir.