Otuzüç Pencere — Sayfa 13

bir ism-i âzamı gösteren gayet büyük bir penceredir.

İşte şu âyetin hülâsâtü'l-hülâsası şudur ki:

Kâinatın ulvî ve süflî tabakâtındaki bütün âlemler, ayrı ayrı lisanla birtek neticeyi, yani birtek Sâni-i Hakîm'in Rubûbiyet'ini gösteriyorlar. Şöyle ki:

Nasıl göklerde –hatta kozmoğrafyanın itirafıyla dahi– gayet büyük neticeler için gayet muntazam hareketler, bir Kadîr-i Zülcelâl'in vücud ve vahdetini ve kemâl-i rubûbiyetini gösterir. Öyle de; zeminde bilmüşâhede –hatta coğrafyanın şehâdetiyle ve ikrarıyla– gayet büyük maslahatlar için mevsimlerdeki gibi gayet muntazam tahavvülâtlar dahi, aynı o Kadîr-i Zülcelâl'in vücub ve vahdetini ve kemâl-i rubûbiyetini gösterir.

Hem nasıl berr'de ve bahr'de, Kemâl-i Rahmet ile rızıkları verilen ve Kemâl-i Hikmet ile muhtelif şekiller giydirilen ve Kemâl-i Rubûbiyet'le türlü türlü duygularla teçhiz edilen bütün hayvânât, birer birer yine o Kadîr-i Zülcelâl'in vücuduna şehâdet ve vahdetine işaret etmekle beraber; hey'et-i mecmuasıyla gayet geniş bir mikyasta Azamet-i Ulûhiyet'ini ve Kemâl-i Rubûbiyet'ini gösterir. Öyle de;