Otuzüç Pencere — Sayfa 21

Şu kâinattaki mevcûdatın birbirine teâvünü, tecâvübü, tesânüdü gösterir ki; umum mahlûkat, birtek Mürebbî'nin terbiyesindedirler. Birtek Müdebbir'in idaresindedirler. Birtek Mutasarrıf'ın taht-ı tasarrufundadırlar. Birtek Seyyid'in hizmetkârlarıdırlar. Çünkü; zemindeki zîhayatlara levazımât-ı hayatiyeyi emr-i Rabbânî ile pişiren Güneş'ten ve takvimcilik eden Kamer'den tut, tâ ziyâ, hava, mâ, gıdanın zîhayatların imdâdına koşmalarına ve nebatatın dahi hayvanatın imdâdına koşmalarına ve hayvanat dahi insanların imdâdına koşmalarına; hatta âzâ-yı bedenin birbirinin muavenetine koşmalarına ve hatta gıda zerrâtının hüceyrât-ı bedeniyenin imdâdına koşmalarına kadar câri olan bir düstur-u teâvün ile, câmid ve şuursuz olan o mevcûdat-ı müteâvine, bir kanun-u kerem, bir namus-u şefkât, bir düstur-u rahmet altında gayet hakîmâne, kerîmâne birbirine yardım etmek, birbirinin sadâ-yı hâcetine cevap vermek, birbirini takviye etmek, elbette bilbedâhe birtek, yektâ, Vâhid-i Ehad, Ferd-i Samed, Kadîr-i Mutlak, Alîm-i Mutlak, Rahîm-i Mutlak, Kerîm-i Mutlak bir Zât-ı Vâcibü'l-Vücud'un hizmetkârları ve memurları ve masnûları olduklarını gösterir.