Otuzüç Pencere — Sayfa 44

Yirmibirinci Pencere

Şu kâinatın lâmbası olan Güneş, kâinat Sâni'inin vücuduna ve vahdâniyetine güneş gibi parlak ve nûranî bir penceredir. Evet, manzume-i şemsiye denilen küremizle beraber oniki seyyare; cirmleri, küçüklük büyüklük itibariyle pek çok muhtelif ve mevkileri, uzaklık yakınlık noktasında pek çok mütefâvit ve sür'at-i hareketleri çok mütenevvi' olduğu halde kemâl-i intizam ve hikmet ile ve kemâl-i mîzan ile ve bir saniye kadar şaşırmayarak hareketleri ve deveranları ve Güneş ile, câzibe kanunu tâbir edilen bir kanun-u İlahî ile bağlanmaları; yani onlar imamlarına iktidaları; büyük bir mikyasta bir azamet-i kudret-i İlâhiye'yi ve vahdâniyet-i Rabbâniye'yi gösterir.

Çünkü o câmid cirmleri, o şuursuz büyük kütleleri, nihâyet derecede intizam ve mîzan-ı hikmet içinde muhtelif şekillerde ve muhtelif mesafelerde ve muhtelif hareketlerde döndürmek, istihdam etmek, ne derece bir kudreti ve