Peygamberimizin Hayatı — Sayfa 587

Hz. Ömer'in Peygamberimize Sorusu

Ebû Cendel, Kureyş müşrikleri tarafından geri alınırken, Hz. Ömer, Peygamber Efendimizin huzuruna vardı ve, "Yâ Resûlallah! Onu Kureyşlilere niçin geri veriyoruz? Dinimiz uğrunda bu hakareti ne diye kabul ediyoruz?" diye konuştu.

Resûl-i Kibriya Efendimiz cevaben, "Biz bu iş hakkında onlarla anlaşma yapmış bulunuyoruz! Dinimizde ahde vefasızlık yoktur!"461 buyurdu.

Efendimizden bu cevabı alan Hz. Ömer, bu sefer Ebû Cendel'in yanına sokuldu ve kılıcını ona doğru yaklaştırarak, "Ey Ebû Cendel! Şüphesiz, müşriklerin kanı, köpeklerin kanı gibi değersizdir! İnsan, Allah yolunda babasını da öldürebilir! Öldür gitsin şu babanı!" diye teklif etti.

Ebû Cendel, "Sen, neden öldürmüyorsun?" diye teklif etti.

Hz. Ömer, "Resûlullah (s.a.v.), onu ve başkalarını öldürmeyi bana yasakladı!" cevabını verince, Ebû Cendel, "Ben Resûlullah'a itaatte senden geride kalmak istemem!"462 diye konuştu.

449 İbni Hişam, A.g.e., c. 3, s. 331; Ahmed İbni Hanbel, A.g.e., c. 4, s. 325.

450 İbni Hişam, A.g.e., c. 3, s. 331.

451 İbni Hişam, A.g.e., c. 3, s. 332; Ahmed İbni Hanbel, A.g.e., c. 4, s. 325.

452 Müslim, Sahih, c. 3, s. 1410; Ahmed İbni Hanbel, A.g.e., c. 1, s. 342.

453 Müslim, A.g.e., c. 3, s. 1410; Ahmed İbni Hanbel, A.g.e., c. 4, s. 291.

454 Müslim, A.g.e., c. 3, s. 1411.

455 İbni Hişam, A.g.e., c. 3,s. ?; İbni Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 97; Ahmed İbni Hanbel, A.g.e., c. 4, s. 325; Taberî, Tarih, c. 3, s. 79.

456 ezZebidî, Tecridi Sarih, Tere: Kâmil Mîras, c. 8, s. 164.

457 Müslim, A.g.e., c. 3, s. 1411; Ahmed İbni Hanbel, A.g.e., c. 3, s. 268.

458 İbni Hişam, Sîre, c. 3, s. 332; Ahmed İbni Hanbel, Müsned, c. 4, s. 325.

459 İbni Hişam, A.g.e., c. 3, s. 333; Taberî, Tarih, c. 3, s. 79.

460 İbni Hişam, A.g.e., c. 3, s. 333.

Müslümanların Sadâkat İmtihanı

Sahabîler, çok arzuladıkları halde, Kâbe-i Muazzama'yı ziyaret ve tavaftan alıkonmuşlardı. Bunun yanında, Hz. Resûlullah anlaşmayla, görünüşte aleyhlerinde olan birtakım ağır hükümlerine gereği gibi nüfuz edemediklerinden dolayı bu durum, sahabîlerin son derece güçlerine gitti. Manen rahatsızlık duydukları, hâl ve davranışlarından belli oluyordu.

Kendi âleminde böylesine ağır şartlara evet demenin izahını bir türlü bulamayan Hz. Ömer, huzura varmadan edemedi ve Peygamberimize, "Sen, Allah'ın hak peygamberi değil misin?" diye sordu.

Resûl-i Ekrem, "Evet, ben Allah'ın peygamberiyim." buyurdu.

Hz. Ömer bu sefer, "Biz Müslümanlar hak, düşmanlarımız olan müşrikler ise bâtıl üzere bulunmuyorlar mı?" diye sordu.

Resûl-i Ekrem, "Evet, öyledir." buyurdu.

Bunun üzerine Hz. Ömer, "Bu halde dinimizi küçük düşürmeye niçin meydan veriyoruz?" dedi.

Resûl-i Ekrem, "Ey Hattab'ın oğlu! Ben, Allah'ın kulu ve Resûlüyüm. Allah'ın emirlerine aykırı harekette bulunamam.