Peygamberimizin Hayatı — Sayfa 643

Rabbimize secde, Rabbimize hamd ederiz. Rabbimiz va'dinde sâdıktır; kuluna (Muhammed'e) nusret etmiştir, yalnız başına bütün düşman topluluklarını hezimete uğratıp sindirmiştir."644 diye dua etti.*

Peygamber Efendimiz, herhangi bir gazâdan, hacdan veya bir umreden döndüklerinde, bir dağ başına çıkınca, yahut düz, yüksek bir sahaya varınca üç defa tekbir getirdikten sonra hep bu duayı yapardı.

602 Ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 110; Ibn-i Kesir, A.g.e., c. 3, s. 376-377; Halebî, Insanû'l-Uyûn, c. 2, s. 744.

603 İbn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 352-371.

604 ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 352.

605 İbn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 369.

606 ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 107.

607 Müslim, Sahih, c. 4, s. 1946.

608 Ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 4, s. 35.

609 Müslim, A.g.e., c. 4, s. 1946.

610 Buharî, Sahih, c. 3, s. 53-54; Müslim, Sahih, c. 4, s. 1947.

611 ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 364.

612 Fetih, 18-19.

613 Ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 108; Müslim, Sahih, c. 4, s. 1946.

614 İbn-i Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 107.

615 İbn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 363.

616 İbn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 365-367.

617 İbn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 352; Ebû Davud, Sünen, c. 4, s. 175.

618 Halebî, İnsanû'l-Uyûn, c. 2, s. 767.

619 ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 352; Taberî, Tarih, c. 3, s. 95; ibn-i Kesir, Sîre,c. 3, s. 397.

620 Kastalanî, Mevahibû'l-Ledünniye, c. 1, s. 181.

621 İbn-i Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 107; Halebî, İnsanû'l-Uyûn, c. 2, s. 769.

622 İbn-i Hişam, Sîre, c. 3, s. 345.

623 Ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 368.

624 Muhammed el-Huderî, Nuru'l-Yakîn, s. 195.

625 İbn Kesir, Sîre, c. 3, s. 413. 626 İbn Kesir, a.g.e., c. 3, s. 413. 627 İbn Kesir, a.g.e., c. 3, s. 413. 628 İbn Kesir, a.g.e., c. 3, s. 413. 629 İbn Kesir, a.g.e., c. 3, s. 413; Halebî, İnsanü’l-Uyûn, c. 2, s. 775. Medine'den hareket(Hicret’in 7. senesi Muharrem ayı sonları / Milâdî 628) 630 ibn-i Hişam, Sîre, c. 3, s. 350; Ibn-i Sa'd, Tabakat, c. 8, s. 120.

631 Ebû Davud, Sünen, c. 3, s. 153.

632 Ahmed-i Ibn-i Hanbel, Müsned, c. 3, s. 102.

633 Ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 351.

634 Ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 351.

635 Ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 3, s.123.

636 ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 3, s.121-123.

637 İbn-i Sa'd, A.g.e., c. 3, s.121-125.

638 İbn-i Sa'd, A.g.e., c. 3, s.122-123.

639 Ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s.351; ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 8, s. 121.

640 İbn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s.351; ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 8, s. 126.

641 ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 354-355

642 ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 355.

643 ibn-i Hişam, A.g.e., c. 3, s. 355; ibn-i Kayyım, Zâdû'l-Maad, c. 2, s. 163.

644 ibn-i Sa'd, A.g.e., c. 8, s. 123-124.

Kaza Umresi

(Hicret'in 7. senesi Zilkade ayı / Milâdî 628) Bu tarihten bir sene önce, Peygamber Efendimiz ve Ashab-ı Kiram'ın Kâbe'yi ziyaret edip umre yapmalarına, Kureyş müşrikleri mâni olmuşlar ve imzalanan Hudeybiye Anlaşmasıyla Resûl-i Ekrem ve Müslümanların bu niyet ve arzularının tahakkuku bir sene sonraya bırakılmıştı.

Cenâb-ı Hakk'ın yardımıyla, Peygamber Efendimiz, bu bir sene zarfında birçok muvaffakiyet elde etmişti. Devrin hükümdarlarını İslâm'dan haberdar etmiş ve onları İslâm'a davette bulunmuştu. Bunlardan bir kısmı İslâmiyetle müşerref olmuşlardı. Ayrıca Hayber'i fethederek, hemen hemen Arabistan Yarımadasında bulunan bütün Yahudileri tesirsiz hâle getirmişti. Yine, İslâmiyetin gittikçe güç kazandığını, kuvvet elde ettiğini göstermek babında da birçok kabîleye askerî birlik göndererek onları itaat altına almıştı.

Bütün bunlardan sonra, Kâbe'yi ziyaret ve umrenin îfası zamanı gelmiş bulunuyordu.

Resûl-i Kibriya Efendimiz, Zilkade ayı girince, ashabına umre için hazırlanmalarını emretti. Bu emre göre, Hudeybiye Seferine katılmış bulunanlardan hayatta olanların hiçbiri geri kalmayacaktı.645

O sırada Medine'ye taşradan gelmiş kimsesiz ve yardıma muhtaç birçok Müslüman vardı. Efendimize başvurarak, "Yâ Resûlallah! Bizim ne azığımız, ne de bizi doyuracak bir adamımız var." diyerek durumlarını arzettiler.

Resûl-i Ekrem, ihtiyacı olanlara yardım etmelerini, onlara bakmalarını Medine halkına duyurdu. Bunun üzerine Ashab-ı Kiram, "Yâ Resûlallah!" dediler, "Biz, sadaka olarak neyi verelim?