Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 114

geniş ve yüksek bir hayır, zâhir bir hak, faik bir kemâl görünüyor. Bilbedâhe hak ve hakikat, nübüvvet içindedir ve Nebîler elindedir. Dalâlet, şer ve hasaret; onun muhâlifindedir.

Mehasin-i ubûdiyetin binlerinden yalnız buna bak ki: Nebi Aleyhisselâm, ubûdiyet cihetiyle muvahhidînin kalblerini îd ve cuma ve cemaât namazlarında ittihad ettiriyor ve dillerini bir kelimede cem ediyor. Öyle bir surette ki: Şu insan, Mâbud-u Ezelî'nin azamet-i hitabına, hadsiz kalblerden ve dillerden çıkan sesler, duâlar, zikirler ile mukâbele ediyor. O sesler, duâlar, zikirler birbirine tesânüd ederek ve birbirine yardım edip ittifak ederek öyle geniş bir surette Mâbud-u Ezelî'nin ulûhiyetine karşı bir ubûdiyet gösteriyor ki; güya Küre-i Arz kendisi o zikri söylüyor, o duâyı ediyor ve aktarıyla namaz kılıyor ve etrafıyla semâvatın fevkinde izzet ve azametle nâzil olan

emrini, Küre-i Arz imtisal ediyor. Bu sırr-ı ittihad ile, kâinât içinde bir zerre gibi zaîf, küçük bir mahluk olan şu insan, ubûdiyetin azameti cihetiyle Hâlık-ı Arz ve Semâvat'ın mahbub bir abdi ve Arz'ın halifesi, sultanı ve hayvanatın reisi ve hilkât-ı kâinatın neticesi ve gayesi oluyor.