Rahmet ve Şefkat İlaçları kitabının 128. sayfası — Onüçüncü Nota bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Dördüncü Mes'ele:Esbab-ı zâhiriye eliyle gelen nîmetleri, o esbab hesabına almamak gerektir. Eğer o sebep ihtiyar sahibi değilse –meselâ hayvan ve ağaç gibi– doğrudan doğruya o nîmeti Cenâb-ı Hak hesabına verir. Mâdem o, lisan-ı hâl ile Bismillah der, sana verir. Sen de Allah hesabına olarak Bismillah de, al. Eğer o sebep ihtiyar sahibi ise; o Bismillah demeli, sonra ondan al, yoksa alma.

Çünkü

وَلاَ تَاْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ

âyetinin mâna-yı sarihinden başka bir mâna-yı işarîsi şudur ki:"Mün'im-i Hakikî'yi hatıra getirmeyen ve onun namıyla verilmeyen nîmeti yemeyiniz!"demektir.

O halde hem veren Bismillah demeli, hem alan Bismillah demeli. Eğer o Bismillah demiyor, fakat sen de almaya muhtaç isen; sen Bismillah de, onun başı üstünde rahmet-i İlâhiye'nin elini gör, şükür ile öp, ondan al. Yani nîmetten in'ama bak, in'amdan Mün'im-i Hakikî'yi düşün. Bu düşünmek bir şükürdür. Sonra o zâhirî vasıtaya istersen duâ et. Çünkü o nîmet onun eliyle size gönderildi.

Esbab-ı zâhiriyeyi perestiş edenleri aldatan; iki şeyin beraber gelmesi veya bulunmasıdır ki, "iktiran" tâbir edilir, birbirine illet

Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 128

Rahmet ve Şefkat İlaçları uygulamada, çevrimdışı