Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 131

Beşinci Mes'ele:Nasılki bir cemaatın malı bir adama verilse zulüm olur. Veya cemaata ait vakıfları bir adam zabtetse zulmeder. Öyle de: Cemaatın sa'yleriyle hasıl olan bir neticeyi veya cemaatın haseneleriyle terettüp eden bir şerefi, bir fazileti, o cemaatın reisine veya üstadına vermek; hem cemaata, hem de o üstad veya reise zulümdür. Çünkü enâniyeti okşar, gurura sevkeder. Kendini kapıcı iken, padişah zannettirir. Hem kendi nefsine de zulmeder. Belki bir nevi şirk-i hafîye yol açar.

Evet bir kal'ayı fetheden bir taburun ganîmetini ve muzafferiyet ve şerefini, binbaşısı alamaz. Evet üstad ve mürşid, masdar ve menbâ telakki edilmemek gerektir. Belki mazhar ve mâkes olduklarını bilmek lâzımdır.Meselâ: Harâret ve ziyâ, sana bir âyine vasıtasıyla gelir. Senden güneş'e karşı minnettar olmaya bedel, âyineyi masdar telakki edip, güneş'i unutup, ona minnettar olmak, dîvâneliktir.

Evet âyine muhafaza edilmeli, çünkü mazhardır. İşte mürşidin ruhu ve kalbi bir âyinedir. Cenâb-ı Hak'tan gelen feyze mâkes olur, müridine aksedilmesine de vesile olur. Vesilelikten fazla feyiz noktasında makam verilmemek lâzımdır. Hatta bazı olur ki, masdar