Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 130

Meselâ: Risale-i Nur'un Şakirdleri içinde Cenâb-ı Hakk'ın nîmetlerine mazhar bazı zâtlar (Hüsrev, Re'fet gibi), iktiranı illetle iltibas etmişler; Üstadına fazla minnettarlık gösteriyorlardı. Halbuki Cenâb-ı Hak onlara ders-i Kur'ânî'de verdiği nîmet-i istifâde ile, Üstadlarına ihsân ettiği nîmet-i ifadeyi beraber kılmış, mukarenet vermiş. Onlar derler ki: "Eğer Üstadımız buraya gelmeseydi, biz bu dersi alamazdık. Öyle ise onun ifadesi, istifâdemize illettir." Ben de derim:

"Ey kardeşlerim! Cenâb-ı Hakk'ın bana da sizlere de ettiği nîmet beraber gelmiş, iki nîmetin illeti de rahmet-i İlâhiyedir. Ben de sizin gibi iktiranı illetle iltibas ederek, bir vakit Risale-i Nur'un sizler gibi elmas kalemli yüzer şakirdlerine çok minnettarlık hissediyordum. Ve diyordum ki: ‘Bunlar olmasaydı, benim gibi yarım ümmî bir bîçare nasıl hizmet edecekti?' Sonra anladım ki, sizlere kalem vasıtasıyla olan kudsi nîmetten sonra, bana da bu hizmete muvaffakıyet ihsân etmiş. Birbirine iktiran etmiş, birbirinin illeti olamaz. Ben size teşekkür değil, belki sizi tebrik ediyorum. Siz de bana minnettarlığa bedel, duâ ve tebrik ediniz."

Bu Dördüncü Mes'ele'de, gafletin ne kadar dereceleri bulunduğu anlaşılır.