Rahmet ve Şefkat İlaçları kitabının 146. sayfası — Dördüncü Vecih bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

mes'eledir. Muhabbetin esbâbı olan iyilikler, muhabbet gibi nurdur; sirayet ve in'ikas etmek, şe'nidir. Ve ondandır ki;"Dostun dostu dosttur."sözü, durûb-u emsal sırasına geçmiştir. Hem onun içindir ki;"Bir göz hatırı için çok gözler sevilir."sözü umumun lisanında gezer.

İşte ey insafsız adam! Hakikat böyle gördüğü halde, sevmediğin bir adamın, sevimli mâsum bir kardeşine ve taallûkâtına adâvet etmek; ne kadar hilaf-ı hakikat olduğunu hakikatbîn isen anlarsın.

DÖRDÜNCÜ VECİH:Hayat-ı şahsiye nazarında dahî zulümdür. Şu Dördüncü Vechin esası olarak birkaç düsturu dinle:

Birincisi: Sen, mesleğini ve efkârını hak bildiğin vakit;"Mesleğim haktır veya daha güzeldir." demeye hakkın var. Fakat "Yalnız hak benim mesleğimdir." demeye hakkın yoktur.

وَعَيْنُ الرِّضَا عَنْ كُلِّ عَيْبٍ كَل۪يلَةٌ وَلٰكِنَّ عَيْنَ السُّخْطِ تُبْدِى الْمَسَاوِيَا

sırrınca, insafsız nazarın ve düşkün fikrin hakem olamaz. Başkasının mesleğini butlan ile mahkûm edemez.

İkinci Düstur: Senin üzerine haktır ki, her

Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 146

Rahmet ve Şefkat İlaçları uygulamada, çevrimdışı